บทที่298 เข้าใจผิดคิดว่ายาวิเศษเป็นวัชพืช

นัยน์ตากู้ชูหน่วนประกายขึ้น จ้องมองกระดิ่งทลายวิญญาณไม่ละสายตา

ไม่รู้ว่าทำไม นางรู้สึกว่ากระดิ่งทลายวิญญาณเหมือนจะรับรู้อะไรได้ ชักนำให้นางเดินไปข้างหน้า

ข้างหน้ามีนักเรียนราชวิทยาลัยมากมายรวมตัวอยู่ที่นั่น ในนั้นมีเสียงตกตะลึงที่หาสมบัติได้เป็นระยะ

อวี่ฮุยพูดอย่างร้อนใจว่า “ลูกพี่ พวกเราไปตรงนั้นกันไหม ดูว่าจะหาอะไรเจอบ้าง”

“รีบทำไม พื้นที่ตรงนี้ซับซ้อน ด้านซ้ายมีถ้ำอยู่ที่หนึ่งไม่ไกลมาก พวกเราไปที่ถ้ำก่อน”

“หือ……ไปถ้ำทำไมเหรอ”

เซียวอวี่เซวียนตบหัวพวกเขาไปคนละป๊าบ “ยัยขี้เหร่ให้พวกเจ้าไป พวกเจ้าก็ไปสิ จะพูดให้มากความทำไม”

ทั้งสี่คน ชายสามหญิงหนึ่งเดินเข้าไปในถ้ำ ถ้ำไม่ใหญ่มาก รองรับได้แค่พวกเขาสี่คนเท่านั้น รอบด้านของที่นี่เต็มไปด้วยกำแพงดิน หลิวเยว่อวี่ฮุยค้นหาตั้งนานก็ไม่เจออะไรเลย จิตใจก็ร้อนรนขึ้นมาเรื่อยๆ

กู้ชูหน่วนหยิบยาเม็ดออกมาจากกระเป๋าสิบกว่าขวด โยนไปให้พวกเขา “แบ่งกันเองแล้วกัน ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่ ก็ต้องเพิ่มพละกำลังของตัวเอง ขอแค่มีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาพอ ก็จะไม่ถูกคนอื่นรังแกได้ง่ายๆ”

เซียวอวี่เซวียนและคนอื่นเปิดขวดยาออกอย่างสงสัย พอเปิดออกมาก็มีกลิ่นพลังพุ่งออกมา พวกเขาตกตะลึงมาก

“ยาชะไขกระดูก เป็นยาชะไขกระดูกเหรอ แถมยังมีสิบกว่าขวดอีก คุณพระ ยัยขี้เหร่ เจ้าไปเอายาชะไขกระดูกมากมายขนาดนี้จากไหนกัน?”

“ลูก……ลูกพี่ ยาชะไขกระดูกแพงมากเลยนะ ลูกพี่ใช้เงินซื้อไปเท่าไหร่กัน?”

ซื้อ?

ยาชะไขกระดูกชั้นดีถูกนางกินไปหมดแล้ว

พวกนี้เป็นแค่ของทั่วไปที่มีตำหนิ นางจะซื้อของทั่วไปที่มีตำหนิได้ยังไง

พอนึกได้ว่าของที่ตัวเองให้พวกเขาเป็นแค่ของที่มีตำหนิ กู้ชูหน่วนก็ไอคอกแคกเสียงเบา แล้วพูดอย่างเขินอายว่า “คุณภาพของยาชะไขกระดูกแย่กว่าเล็กน้อย ครั้งหน้าค่อยเอายาชั้นดีให้พวกเจ้าแล้วกัน”

โครม……

เซียวอวี่เซวียนและคนอื่นแทบล้มหัวฟาดพื้นกันหมด

คุณภาพแย่กว่านิดหน่อย?

คุณภาพแย่ตรงไหนกัน?

นี่เป็นยาชะไขกระดูกระดับปานกลางเลยนะ? ทุกเม็ดมีราคาถึงหลักพันตำลึงเลยล่ะ คนอื่นอยากได้ก็ยังไม่ได้เลย นางกลับบอกว่าคุณภาพแย่ และยังทำหน้ารังเกียจอีก

หลิวเยว่ลิ้นพันกัน กลืนน้ำลายอึกๆ มองดูยาชะไขกระดูกอย่างโลภมาก “ลูก……ลูกพี่ ยาชะไขกระดูกพวกนี้ ให้พวกเราหมดเลยเหรอ?”

“ใช่ ใช้โอกาสตอนที่เพิ่งเข้ามาในภูเขาสืบมังกร ทุกคนกำลังวุ่นกับการหาสมบัติ พวกเจ้าก็รีบกินเข้าไปซะ ดูสิว่าเพิ่มพละกำลังได้หรือเปล่า”

“แต่ยาชะไขกระดูกแพงมากเลยนะ พวกเรา……”

“พวกเรายังต้องอยู่ในภูเขาสืบมังกรอีกสามวัน ถ้าพวกเจ้ายังพูดมากอีก งั้นข้าจะไปแล้วนะ”

เซียวอวี่เซวียนรีบเข้ามาคลี่คลายสถานการณ์ กินเข้าไปหนึ่งเม็ดอย่างไม่เกรงใจ เริ่มทำการหมุนเวียนลมปราณ “ในเมื่อยัยขี้เหร่บอกว่าให้พวกเขา งั้นพวกเขาก็รับไว้แล้วกัน ยังไงก็เป็นพวกเดียวกัน”

หลิวเยว่อวี่ฮุยเห็นแบบนี้แล้ว ก็มองกู้ชูหน่วนอย่างซาบซึ้งใจ พวกเขาก็ไม่เกรงใจอีก รีบกินยาชะไขกระดูกเข้าไป เตรียมตัวทะลุชีพจรยุทธ์

เพิ่งมาถึงภูเขาสืบมังกร พวกเขาก็ได้รับยาชะไขกระดูกจากกู้ชูหน่วนแล้ว นี่เป็นโชคของพวกเขาเลยล่ะ

ภายในถ้ำที่เงียบงัน นอกจากเสียงหายใจของพวกเขาแล้ว ก็ไม่มีเสียงอื่นอีกเลย

กู้ชูหน่วนถือกระดิ่งทลายวิญญาณไว้ วิจัยแสงแปลกๆที่ประกายออกมาจากกระดิ่งทลายวิญญาณ และมองพวกเขาสามคนหมุนเวียนลมปราณไปด้วย

บนหัวของหลิวเยว่กับอวี่ฮุยสองคนมีหมอกสีขาวลอยขึ้นมา ใช้ยาชะไขกระดูก ชีพจรยุทธ์ของพวกเขาก็ทะลุไปถึงขั้นที่สามแล้ว

เซียวอวี่เซวียนก็จากขั้นที่สาม พุ่งไปขั้นที่หกทันที ชีพจรยุทธ์พุ่งขึ้นไปทีเดียวสี่ชั้นรวด

กู้ชูหน่วนทำหน้าบึ้งตึง

หลิวเยว่อวี่ฮุยกินยาชะไขกระดูกไปคนละเม็ดก็ทะลุได้แล้ว

เซียวอวี่เซวียนก็กินไปแค่สามเม็ด ก็พุ่งขึ้นไปตั้งสี่ชั้นแล้ว

แต่ทำไมนางกินเข้าไปร้อยกว่าเม็ด แถมยังเป็นยาชะไขกระดูกชั้นดีด้วย ฝืนเปิดได้แค่ชั้นเดียวเท่านั้น