บทที่380 ออกจากหมู่บ้าน แคว้นฉู่เผ่าปีศาจเกิดอลเวง

ณ กระท่อมร้านน้ำชาแห่งหนึ่งในเขาร้าง

กู้ชูหน่วนใส่ผ้าคลุมหน้าไว้ ปกปิดใบหน้าที่งดงามของตนเองเอาไว้ เผยให้เห็นเพียงดวงตาใสแจ๋วคู่นั้นของนาง

นางสวมชุดกระโปรงสีแดงเพลิง เนื้อผ้าไม่ได้แพงมากนัก แต่กลับแสดงรูปร่างเนินนูนที่สวยงามของนางออกมาได้อย่างชัดเจน

นางนั่งลงแล้วจิบเหล้าอย่างขี้เกียจ ถึงจะมองไม่เห็นใบหน้าของนาง คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็ถูกนางดึงดูดไปหมด

ไม่รู้ว่าแม่นางผู้นี้มาจากไหน รูปร่างบุคลิกใช้ได้ทีเดียว

ภายในกระท่อมร้านน้ำชา คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็ซุบซิบกัน

“พวกเจ้าได้ข่าวหรือยัง แคว้นฉู่กับเผ่าปีศาจสู้กันล่ะ”

“ฮะ……เกิดอะไรขึ้น แคว้นฉู่กับเผ่าปีศาจต่างคนต่างอยู่มาโดยตลอดไม่ใช่เหรอ?”

“เจ้าน้องชาย ข้อมูลของเจ้าช่างน้อยนิดนัก ด้านนอกพูดกันให้แซ่ดแล้ว”

“ช่วงนี้ข้าล่าสัตว์อยู่ในป่าในเขา ไม่ได้กลับบ้านเลย เจ้ารีบเล่าให้ข้าฟังสิ ทำไมแคว้นฉู่กับเผ่าปีศาจถึงทะเลาะกันล่ะ?”

“แคว้นฉู่ฮองเฮาฉู่คลอดองค์ชายท่านหนึ่งออกมาเมื่อสิบปีก่อน แต่กลับถูกคนขโมยไป หลายปีมานี้ ฮ่องเต้ฉู่ไม่เคยมีทายาทอีกเลย เรื่องนี้เจ้ารู้ใช่ไหม”

“เรื่องนี้ใครไม่รู้บ้างล่ะ แคว้นฉู่ติดป้ายประกาศตามหาองค์ชาย ไม่เพียงแต่ในแคว้นฉู่เท่านั้น พวกเขาป่าวประกาศให้ทุกแคว้นในผืนแผ่นดินนี้รู้กันหมด ข้าจำได้ว่าป้ายประกาศนั้นยังบอกว่า ใครก็ตามที่บอกข้อมูลเกี่ยวกับองค์ชาย จะได้รับทองคำหนึ่งหมื่นตำลึง และได้รับยศขุนนางระดับหนึ่งด้วย จิ๊ๆๆ น่าอิจฉาจริงๆ แต่นี่เกี่ยวอะไรกับเผ่าปีศาจล่ะ”

“ฮ่องเต้ฉู่ตามหาองค์ชายเจอแล้ว แต่ถูกหัวหน้ากองธงกล้วยไม้ของเผ่าปีศาจฆ่าตายเสียก่อน ตกลงไปในทะเลโลหิตทั้งเป็น ขนาดศพยังหาไม่เจอเลย ฮ่องเต้ฉู่กับฮองเฮาฉู่แค้นมาก จัดกองกำลังทั้งหมดต่อกรกับเผ่าปีศาจ ขอแค่เห็นคนของเผ่าปีศาจ พวกเขาก็จะฆ่าทั้งหมด นำกำลังพลทหารกำราบเผ่าปีศาจให้สิ้นซาก”

ตอนที่กู้ชูหน่วนได้ยินว่าองค์ชายแคว้นฉู่ตกลงไปในทะเลโลหิต ขนาดศพยังหาไม่เจอเลย มือที่ถือแก้วเหล้าอยู่ก็ชะงักค้างทันที นัยน์ตาประกายไปด้วยความเจ็บปวด