บทที่491 ช่วยข้าลงชื่อสมัคร

พวกผู้อาวุโสเจี่ยถึงแม้จะสงสัยมาก แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรเยอะ เพราะยังไงตำแหน่งของจอมมารก็อยู่ตรงหน้านี้ จึงต้องนำทางเขาไปที่ห้องเกี้ยว

ทุกคนไปกันหมดแล้ว

กู้ชูหน่วนเพิ่งถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ข้างหูก็มีเสียงที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าดังขึ้น

“เจ้านี่มันใจกล้าจริงๆนะ กลับแอบบุกเข้ามาในหุบเขาตันหุย”

กู้ชูหน่วนหันหน้ากลับไปมอง กลับเห็นน่าหลันหลิงลั่วสวมหน้ากากไว้ กำลังยิ้มให้กับนาง

เขามีบุคลิกที่เย่อหยิ่งและสง่างาม ขอแค่ได้มองก็ไม่อาจละสายตาออกจากเขาได้

“น่าหลันหลิงลั่ว เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

เขาไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

ที่น่าแปลกใจคือ นางกลับจับสังเกตไม่ได้เลย

“ที่นี่คือหุบเขาตันหุย และข้าก็เป็นเจ้าหุบเขาน้อยของหุบเขาตันหุย ข้าไม่อยู่ที่นี่ แล้วควรอยู่ไหนล่ะ?”

กู้ชูหน่วนถามทันที “งานชื่นชมยาชั้นเลิศคืออะไร? ที่หนึ่งจะคัดเลือกยังไง?”

น่าหลันหลิงลั่วแสยะยิ้ม

“เจ้าแอบเข้ามาในหุบเขาตันหุยไม่กลัวข้าจะให้คนจับเจ้าโยนออกไป ยังกล้ามาถามเรื่องเกี่ยวกับงานชื่นชมยาชั้นเลิศอีกเหรอ”

“ตอนนี้ข้าเป็นพระชายาหาน งานชื่นชมยาชั้นเลิศใหญ่ขนาดนี้ พวกเจ้าจะต้องเชิญจวนอ๋องหานแน่นอน ข้าแค่มาก่อนอ๋องหานเท่านั้นเอง จะกลัวอะไรล่ะ?”

น่าหลันหลิงลั่วลูบเส้นผมที่หน้าผากของตัวเอง

รู้สึกว่านางพูดถูก แต่ก็รู้สึกว่านางพูดผิดตรงไหนสักที่

“เจ้าแอบเข้ามายังไง? แล้วรู้ว่าปีนี้งานชื่นชมยาชั้นเลิศมีการแข่งขันได้ยังไง?”

“อยากรู้เรื่องพวกนี้ ยากมากเหรอ?”

“……”

ทหารลาดตระเวนเดินมาอีกแถว