บทที่499 แย่งผู้หญิงคนเดียวกัน

เจ้าหุบเขาใหญ่น่าหลันพูดขึ้นอย่างรู้เวลา “สองท่าน วันนี้เป็นงานชื่นชมยาชั้นเลิศ เห็นแก่ผู้เฒ่าคนนี้ ปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไปได้หรือไม่”

ความเยือกเย็นรอบตัวของเย่จิ่งหานก็ลดลงไปบ้าง ในใจก็สงสัยเป้าหมายและจุดยืนของเผ่าน้ำแข็ง แต่ก็ไว้หน้าเผ่าน้ำแข็งอยู่บ้าง

ตอนนี้พอได้ยินคำพูดของเจ้าหุบเขาใหญ่น่าหลันก็อดไม่ได้พูดประชดว่า “เจ้าหุบเขาใหญ่น่าหลัน หากข้าจำไม่ผิดล่ะก็ เหมือนเจ้าจะบังคับให้พระชายาของข้าไปเป็นลูกสะใภ้เจ้านะ”

จอมมารโต้แย้ง “นางเป็นภรรยาของข้าต่างหาก”

น่าหลันหลิงลั่วสวมชุดผ้าไหมสีพระจันทร์เสี้ยว บุคลิกสง่างามและดูโดดเด่น เขาเดินมาจากที่ไกลๆช้าๆ เสียงของเขาดังสนั่นไม่แพ้ใคร “นางเป็นว่าที่ภรรยาของข้า นางตกลงจะแต่งงานกับข้าแล้ว”

จอมมารพูดอย่างเย็นชาว่า “ไร้สาระ นางตกลงจะแต่งกับข้าต่างหาก”

เย่จิ่งหานแสยะยิ้ม “พวกเจ้าคิดว่าข้าตายแล้วหรือไง นางเป็นพระชายาที่ข้าสู่ขอมาอย่างเป็นทางการ ใครอนุญาตพวกเจ้ากัน”

ทุกคนในงานตะลึงกันหมด

นางเป็นผู้หญิงของใครกันแน่?

ผู้หญิงหนึ่งแต่งงานกับผู้ชายสามคนเลยเหรอ?

รอยยิ้มตรงมุมปากของไป๋จิ่นก็ชะงักค้าง เหมือนไม่เข้าใจว่าธิดาเทพของพวกนางชอบใครกันแน่

ฮัวฉีหลัวงุนงงมาก นางพูดขึ้นทันทีว่า “ช้าก่อนๆ พวกเจ้ากำลังพูดถึงกู้ชูหน่วนพี่กู้เหรอ? นางไม่ใช่พระชายาของเย่จิ่งหานหรอกเหรอ นางเกี่ยวกับพวกเจ้ายังไง?”

จอมมารกับน่าหลันหลิงลั่วพูดขึ้นพร้อมกัน “นางไม่ได้ชอบเขา นางถูกเย่จิ่งหานบังคับให้แต่งงานด้วยต่างหากล่ะ”

กู้ชูหน่วนกุมขมับ รู้สึกปวดหัวมาก

นี่มันอะไรกันเนี่ย

นางกับเย่จิ่งหานแต่งงานกัน เป็นเพราะเงื่อนไขสามประการต่างหาก

นางเหมือนจะไม่ได้ตกลงจะแต่งงานกับซือโม่เฟยนะ

ส่วนน่าหลินหลิงลั่ว เป็นเพราะแผนการต่างหาก

ผู้ชายสามคนนี้ นางไม่ชอบใครสักคนเลย

ตอนนี้เรื่องราวซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ

ฮัวฉีหลัวกระโดดขึ้นมา “ว่าไงนะ เจ้าบังคับนางเหรอ? ทำไมเจ้าถึงบังคับนางล่ะ?”