บทที่65 ต้มเทพสงครามในหม้อใหญ่

“ไม่รักษาแล้วเหรอ? ได้สิ ไม่พูดล่ะ งั้นข้ากลับไปนอนก่อนนะ” “ข้าอนุญาตให้เจ้าออกไปแล้วเหรอ?” เสียงเย็นชาของเย่จิ่งหานดังขึ้น

กู้ชูหน่วนแปลกใจ

ว่ากันว่าเทพสงครามอารมณ์ร้อน แปรปรวนตลอด

นางทำขนาดนี้แล้ว ชายผู้นี้ยังอดทนได้อีกงั้นเหรอ?

“คุณหนูสามกู้ ข้าขอเตือนเจ้าคิดให้ดีว่าต้องรักษายังไง” เขาไม่ได้พูดต่อ แต่ใครก็รู้ว่า ถ้ารักษาไม่ดี จุดจบของนางจะเป็นยังไง

“ข้าตั้งใจรักษามาตลอด รีบดื่มยานี่ซะ เย็นแล้วจะไม่อร่อยนะ”

กู้ชูหน่วนเอายาไปให้เขา แล้วเอาผลไม้แช่อิ่มให้เขาหนึ่งเม็ด ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มสองข้าง “แก้ความขมได้ดีเลยนะ”

เย่จิ่งหานที่โกรธเคืองจนแทบกระอักเลือด เพราะผลไม้แช่อิ่มเม็ดเดียว ก็หายโกรธไปมากแล้ว

นิ้วมือเรียวยาวของเขาถือยาถ้วยนั้นไว้ ดื่มยาลงไปจนหมดรวดเดียว แต่ถือผลไม้แช่อิ่มนั้นไว้ในมือ ไม่ได้กินลงไปด้วย

“ประคองข้าลงไป”

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียตกใจ “ท่านอ๋อง น้ำในกระถางทองสัมฤทธิ์นั่นเดือดปุดๆ คนทั่วไปลงไปแช่จะต้องถูกต้มจนสุกแน่ นางตั้งใจแกล้งท่านชัดๆ”

“ข้าเชื่อใจนาง”

ทำไมถึงเชื่อ เขาก็ไม่รู้ แค่รู้ว่ากู้ชูหน่วนไม่มีทางทำร้ายเขา

“แต่ว่า……”

เย่จิ่งหานมองไปด้วยสายตาเฉียบคม ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก จึงต้องประคองเขาไปอย่างไม่สบายใจ แล้วพูดว่า “ท่านอ๋องถ้าเกิดเป็นอะไรไป ข้ารับรองว่าจวนเฉิงเซี่ยงจะต้องตายอย่างทรมานไปจนถึงเก้าชั่วโคตรแน่นอน”

“ข้ารับคำเตือนของเจ้าไว้แล้ว ข้าก็จะบอกเจ้าไว้เหมือนกันนะ อย่าว่าแต่ฆ่าจวนเฉิงเซี่ยงเก้าชั่วโคตรเลย แม้จะเป็นสิบแปดชั่วโคตร สิบเก้าชั่วโคตร ก็ไม่เกี่ยวกับข้า เจ้าอยากฆ่าใครก็ฆ่าเถอะ”

ถ้าไม่ได้เจี่ยงเสวียห้ามไว้ ชิงเฟิงคงไปตั้งนานแล้ว

ในตอนที่ประคองเย่จิ่งหานเข้ากระถางทองสัมฤทธิ์ พวกเขาก็ลุ้นระทึกจนใจตกลงตาตุ่ม

ถ้าปล่อยลงไป ท่านอ๋องอาจจะถูกต้มจนตายได้

เย่จิ่งหานใจเย็นมาก แต่ดูดีๆแล้ว ก็ดูออกว่า ร่างกายของเขาเกร็งไปหมด

ในที่สุดก็เข้ากระถางทองสัมฤทธิ์แล้ว ไม่มีความรู้สึกแสบร้อนที่คิดไว้ แต่กลับรู้สึกอบอุ่นมากกว่า

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียมองตาโต พวกเขามองดูน้ำเดือดในกระถางทองสัมฤทธิ์นั้น หลังจากที่เย่จิ่งหานเข้าไปแช่แล้ว น้ำก็เย็นลงจนกลายเป็นน้ำแข็งอย่างเห็นได้ชัด

นี่มัน……

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?