บทที่75 ภาพต้องห้าม

เซียวหยู่เซวียนเอียงหัวแล้วพูดเสียงเบาว่า “เจ้าคงไม่ได้วาดห้าสิบรูปจริงๆนะ?”

“ข้าเป็นเด็กดี การบ้านที่อาจารย์สั่งก็ต้องตั้งใจทำให้สำเร็จสิ”

ถ้าคนอื่นพูดแบบนี้ก็ไม่เป็นไรหรอก แต่กู้ชูหน่วนพูดแบบนี้ออกมา ใครฟังแล้วก็ต้องรู้สึกสงสัย

กู้ชูหน่วนนั่งตรงกลาง เย่เฟิงกับเซียวหยู่เซวียนนั่งประกบซ้ายขวาของนาง

ทั้งสองมองภาพที่นางวาดโดยไม่ได้นัดหมาย

พวกเขาสองคนไม่ดูยังดี พอดูแล้ว สีหน้าของเย่เฟิงก็แดงระเรื่อขึ้นมา เซียวหยู่เซวียนก็ลุกขึ้นยืน แล้วพูดว่า “ยัยขี้เหร่ ทำไมเจ้าวาดภาพต้องห้าม……อัน……อันน่าเกลียดเช่นนี้ล่ะ?”

เสียงของเซียวหยู่เซวียนดังมาก คนทั้งห้องได้ยินกันหมด ทุกคนต่างก็หันมามองเซียวหยู่เซวียนและกู้ชูหน่วน

กู้ชูหน่วนมองค้อนเขา

พูดอะไรบางอย่างแบบไม่ออกเสียง

นางยังไม่ได้กระจายรูปนี้ทั่วราชวิทยาลัย รวมไปถึงทั่วพระนครเลย ทุกคนได้เห็นเทพสงครามกับอาจารย์ซ่างกวนมีหน้าตาหล่อเหลาเกินจริงแค่ไหน

“กู้ชูหน่วน เอารูปมาดูสิ” อาจารย์ซ่างกวนนั่งอยู่ด้านบน คิ้วดำนั้นเลิกขึ้นเล็กน้อย รู้สึกว่าภาพนั้นต้องเกี่ยวกับเขาแน่

“อาจารย์ เมื่อกี้ข้านอนนานไปหน่อย รู้สึกขาชา ขยับตัวไม่ได้ ข้ายกขึ้นมาให้ท่านดูเลยดีกว่า”

ว่าแล้ว ไม่สนใจว่าซ่างกวนฉู่จะอนุญาตไหม กู้ชูหน่วนก็ยกภาพขึ้นมาให้ทุกคนดู

“เฮือก……”

ทุกคนในห้องเรียนต่างก็สูดหายใจเข้าไปลึกๆ

ผู้หญิงต่างก็หน้าแดงระเรื่อ ก้มหน้าอย่างเขินอายกันหมด

พวกผู้ชายก็มองตาโต ดูภาพในมือของกู้ชูหน่วนอย่างไม่อยากจะเชื่อ

นี่มันๆ……

คุณหนูสามกู้วาด……วาดภาพน่าเกลียดแบบนี้……

คุณพระ……

นี่มันเทพสงครามกับอาจารย์ซ่างกวนไม่ใช่เหรอ?

นี่มันภาพอนาจารเชียวนะ

แถมยังเป็นภาพอนาจารระหว่างชายสองคนอีก

ดูอย่างละเอียดแล้ว เทพสงครามอยู่ด้านล่าง อาจารย์ซ่างกวนอยู่บน เทพสงครามไม่พอใจ อาจารย์ซ่างกวนก็เหงื่อแตกพลั่ก