บทที่751 อินเอ๋อร์ตายแล้ว

“ออกไป ออกไปนะ……อย่าเข้ามานะ.…กรี๊ด………”

ภายใต้เสียงฆ่าฟันกัน กู้ชูหน่วนได้ยินเสียงอินเอ๋อร์รางๆ

เห็นว่าสถานการณ์มั่นคงชั่วคราว กู้ชูหน่วนพูดกับผู้อาวุโสรองเสียงเข้ม “ท่านคอยควบคุมเหตุการณ์ตรงนี้ ข้าจะไปดูตรงนั้นก่อน”

กู้ชูหน่วนชี้ไปยังที่ที่ขังเวินเส้าหยีไว้

ผู้อาวุโสรองก็อารมณ์ร้อนอยู่แล้ว เห็นว่ากู้ชูหน่วนไม่สนใจความเป็นความตายของคนในเผ่า ยังจะไปสนใจหัวหน้าเผ่าน้อยของเผ่าเทียนเฟิ่นอีก

“หัวหน้าเผ่า เผ่าหยกของเราสำคัญ หรือเจ้าหมาที่มาจากเผ่าเทียนเฟิ่นสำคัญกว่า”

“เขาไม่ใช่หมานะ พูดให้มันดีหน่อย”

“เจ้าดูสิเผ่าหยกอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยเลือดและศพ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเผ่าเทียนเฟิ่นทั้งหมด……เวินเส้าหยีสมควรตาย”

“คนที่สาปแช่งคือองค์หญิงแคว้นเฉิน ไม่ใช่เวินเส้าหยีสักหน่อย”

“หัวหน้าเผ่า ท่านเปลี่ยนไปแล้ว ท่านถูกผู้ชายคนนั้นหลอกล่อใช่หรือไม่ ข้าจะไปฆ่ามัน”

“ผู้อาวุโสรอง ในสายตาท่านยังมีหัวหน้าเผ่าอย่างข้าอยู่ไหม”

กู้ชูหน่วนพูดเสียงแข็ง สำหรับผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรอง นางไม่พอใจพวกเขามานานแล้ว

“ข้าก็ต้องเห็นท่านอยู่ในสายตาอยู่แล้ว แต่หัวหน้าเผ่าน่ะสิ ครั้งนี้ท่านออกจากเผ่าแค่ครั้งเดียว ก็ลืมหน้าที่ตัวเองแล้วเหรอ ถ้าท่านให้อี้เฉินเฟยและไป๋จิ่นกระโดดลงไปในเบ้าหลอมยา ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับมุกมังกร เผ่าหยกก็คงไม่มีคนตายเยอะขนาดนี้หรอก อี้เฉินเฟยเป็นคนที่ต้องตายอยู่แล้ว ถ้ายื้อเวลาต่อไป รอเขาตายไปแล้วจริงๆ ร่างกายของคนที่มีพลังหยางบริสุทธิ์ก็จะหาไม่ได้อีกแล้ว”

“เพี๊ยะ……”

กู้ชูหน่วนตบหน้าผู้อาวุโสรองแรงๆ แล้วพูดเตือนว่า “ท่านระวังปากหน่อยเถอะ”

ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เผ่าหยกกำลังประสบภัย นางคงจะจัดการผู้อาวุโสรองไปแล้ว

ชาวบ้านในเผ่าที่อยู่รอบข้างต่างก็ได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสรองกันหมด แต่ละคนมองด้วยสีหน้าตกตะลึง

กู้ชูหน่วนมองไปยังไป๋จิ่น นางกำลังแยกชายหญิงออกจากกัน แต่ไม่รู้ว่าได้ยินดีที่พวกเขาพูดกันหรือเปล่า

ผู้อาวุโสรองไม่พอใจมาก แต่เพราะนางเป็นหัวหน้าเผ่า บวกกับที่เคารพนางด้วย รวมไปถึงตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญของการกำเริบของคำสาปโลหิตในเผ่าหยก เขาจะต้องอดทนไว้ก่อน

กู้ชูหน่วนรีบวิ่งไปที่บ้านเล็ก