บทที่764 สังเวย

“โครม……”

“พุ่ง……”

ผู้อาวุโสรองกระเด็นออกไปคนแรก

เขาลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยก็แห้งจนเหลือแค่กระดูก เหมือนถูกสูบพลังชีพไปจนหมด

ผู้อาวุโสรองหายใจหอบแล้วพูดว่า “ยอมแพ้เถอะ ปิดผนึกของหัวหน้าเผ่าไม่ได้แล้วล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราทุกคนจะเสียกำลังภายในจนตายได้นะ”

ผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสหกและคนอื่นๆไม่ยอมแพ้

ฮัวฉีหลัวกับจอมมารก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

ผู้อาวุโสอีกสองคนก็เอาตัวเองออกมา ไม่อยากทำการผนึกอีกต่อไป

ผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสหกหายใจถี่มากขึ้น เห็นได้ชัดว่าไม่ไหวแล้ว

จอมมารก็ใช้มืออีกข้างนำตัวพวกเขาออกมา และช่วยชีวิตของพวกเขาได้ทันเวลา

ต่อมาก็นำตัวฮัวฉีหลัวที่ใกล้จะหมดแรงแล้วออกมา เหลือแค่เขาที่รับหน้าที่ปิดผนึกคนเดียว

“เจ้า……เจ้าไม่มีทางผนึกคำสาปเลือดคนเดียวได้หรอก”

“ข้าตายก็จะไม่ยอมให้ผนึกของพี่สาวคลายออกแน่นอน”

นัยน์ตาสีน้ำเงินม่วงของจอมมารเย็นชาขึ้นมา ถึงแม้พวกผู้อาวุโสใหญ่จะถอยออกแล้ว ความกดดันทั้งหมดตกเป็นของเขา จอมมารก็ยังทำทุกอย่าง ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

กำลังภายในที่พลุ่งพล่านของเขาไหลเข้าสู่ร่างกายของกู้ชูหน่วนไม่หยุด ไม่สนใจเลยว่าหลังจากที่เสียกำลังภายในไปมากขนาดนั้น เขาอาจจะตายก็ได้

และเขายังใช้วิชาต้องห้ามด้วย

พวกผู้อาวุโสฮือฮา ในใจก็ตกตะลึงมาก

พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่า จอมมารจะทำเพื่อกู้ชูหน่วนได้ถึงขนาดนี้

นี่เขาคิดที่จะสละชีพเพื่อนางงั้นเหรอ

“ปัง……”

กำลังภายในอันทรงพลังหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง

แสงเลือดหลังหูของกู้ชูหน่วนก็ดับลงไป คนก็ได้สติขึ้นมา

แต่จอมมารกลับล้มลงไปแล้ว