บทที่766 ทดลองชีวิตที่แปลกใหม่

กู้ชูหน่วนยังไปไม่ถึงแดนต้องห้าม แต่เสียงไปถึงก่อนแล้ว

“เปิดประตู ข้าจะเข้าไป เร็ว”

นางพูดอย่างร้อนใจ ลูกศิษย์ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูแดนต้องห้ามไม่กล้าถามเยอะ รีบเปิดประตูต้อนรับหัวหน้าเผ่า

เพราะเวินเส้าหยีตามกู้ชูหน่วนมาติดๆ ทั้งสองวิ่งมาด้วยความเร็วสูง วิ่งผ่านเข้าไปเหมือนสายลมที่พัดผ่าน

ลูกศิษย์ที่เฝ้าหน้าประตูไม่รู้จักเวินเส้าหยี คิดว่าเขาเป็นเพื่อนของหัวหน้าเผ่า เลยไม่ได้เข้าไปห้าม และปล่อยให้เข้าไปทันที

พวกเขาเข้าไปได้ไม่นาน จอมมารก็คลานมาถึงหน้าประตูแดนต้องห้าม

“เปิดประตู ข้าจะเข้าไป เร็วๆ” จอมมารพูดตามน้ำเสียงของกู้ชูหน่วน

ลูกศิษย์ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูก็สบตากัน ต่างก็รู้สึกสงสัย

“เจ้าเป็นใคร ไม่รู้เหรอว่าที่นี่ที่ไหน?”

“ข้าเป็นจอมมาร และเป็นสามีในอนาคตของพี่สาว ทำไมจะไม่รู้จักแดนต้องห้ามนี้ล่ะ”

“เจ้าเป็นจอมมาร? พูดเป็นเล่นไป ไม่ดูตัวเองในตอนนี้ คิดว่าตัวเองมีดวงตาที่เหมือนกับจอมมาร เจ้าก็จะเป็นจอมมารจริงๆหรือไง”

“นั่นสิ อีกอย่างนะ หัวหน้าเผ่าของพวกเรามีสามีที่ไหนกัน ถ้าจะมีจริงๆก็มีแต่เย่จิ่งหานแห่งจวนอ๋องหานเท่านั้น ไม่มีทางเป็นเจ้าได้หรอก”

คำพูดนี้เหมือนไปจี้จุดของจอมมารเข้า

เขาพูดเสียงแข็งว่า “นางกับเย่จิ่งหานไม่ใช่สามีภรรยากัน”

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพลังยังไม่กลับมา ด้วยคำพูดนี้ พวกเขาสองคนได้ตายไปนานแล้วล่ะ

อำนาจและรังสีพิฆาตแผ่ซ่านออกมากะทันหัน ทำเอาลูกศิษย์สองคนนั้นตัวสั่นเทา

เขาเป็นใครกัน ทำไมถึงมีอำนาจที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมพวกเขาไม่เคยเห็นเขาในเผ่ามาก่อนเลย?

คนหนึ่งในนั้นก็ตื่นเต้นจนพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า “พวกเราก็ต้องรู้อยู่แล้ว เย่จิ่งหานกับพวกเราเผ่าหยกมีความแค้นต่อกัน เขาไม่คู่ควรกับหัวหน้าเผ่าของพวกเราหรอกนะ”

ได้ยินดังนั้น ความโกรธของจอมมารก็ลดลงมาเยอะมาก แต่แรงอาฆาตยังคงอยู่

คำพูดต่อจากนี้ของพวกเขา ทำให้เขาโกรธขึ้นมาอีกครั้ง