บทที่768 การสังเวยของเผ่าน้ำแข็ง

“ชี่พิฆาตหนักขนาดนี้ พวกเราจะเดินต่อไปยังไง?”

ฮัวฉีหลัวใช้มือบังหน้าไว้ ชี่พิฆาตอันแข็งแกร่งพัดจนนางลืมตาแทบไม่ขึ้น

ผู้อาวุโสหกก็สงสัย

เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนแดนต้องห้ามไม่มีชี่พิฆาตนี่

ถึงเขาจะโง่ยังไง ก็รู้ว่าจะต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่

ผู้อาวุโสหกรีบออกจากแดนต้องห้าม บินออกไปทันที

ฉัวฉีหลัวอึ้ง

ไปแบบนี้เลยเหรอ?

ถุย!!

นี่มันผู้อาวุโสอะไรกัน?

เห็นอันตรายก็หนีซะแล้ว เสียแรงที่พี่หน่วนเคารพเขาขนาดนั้น

ชี่พิฆาตพัดมาไม่หยุด ทิศทางที่พัดไปนั้นก็ไม่ใช่ทางเดียวกัน ฮัวฉีหลัวกัดฟันเตรียมพุ่งออกไป นางใช้วิชาตัวเบา เดินไปซ้ายทีขวาที พยายามหลบชี่พิฆาตที่พัดเข้ามา

ต้องขอบอกเลยว่า นางโชคดีมาก ทุกครั้งก็เฉียดชี่พิฆาตตลอด

ยิ่งเดินไปข้างใน ชี่พิฆาตก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แข็งแกร่งจนนางเดินลำบากมากขึ้น ชี่พิฆาตยังพัดเข้ามาอย่างกับพายุ ล้อมรอบตัวของนางไว้

ตอนนี้นางเข้าก็ไม่ได้ ออกก็ไม่ได้ ทำได้แค่ยืนอยู่กับที่

แต่ถ้าอยู่กับที่ก็จะมีพายุหมุนโหมกระหน่ำมาทางนี้

“พี่หน่วน……พี่อยู่ไหน……”

ฮัวฉีหลัวตกใจจนตะโกนเสียงดัง เสียงที่ตอบรับนาง นอกจากจะเป็นเสียงชี่พิฆาตแล้ว ก็ไม่มีเสียงอื่นอีกเลย

นางกลัวแล้วจริงๆ

ทำตัวไม่ถูก

ตำแหน่งที่ยืนอยู่ก็อันตรายมากด้วย ฮัวฉีหลัวจึงหลับตาลง เตรียมพุ่งออกไปอีกครั้ง ถ้ายังไม่ออกไปอีก สิ่งเดียวที่รอนางอยู่ก็คือความตาย ยังไงก็ดีกว่ายืนรอความตาย

ในตอนที่นางจะพุ่งออกไปนั้น ข้างหูก็มีเสียงด่าอย่างโมโหดังขึ้น “ยัยเด็กโง่ อยากตายนักหรือไง? ชี่พิฆาตนี้สามารถเขมือบคนทั้งเป็นได้เลยนะ เจ้าพุ่งออกไปแบบนี้ ไม่กลัวตายหรือไง?”

ฮัวฉีหลัวลืมตาขึ้นมา และเห็นผู้อาวุโสหกยืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง

ผู้อาวุโสหกไม่รู้ว่ากลับมาเมื่อไหร่ ในมือถือร่มสีแดงคันใหญ่ไว้

ร่มสีแดงคันใหญ่ไม่รู้ว่าทำมาจากอะไร กลับขวางชี่พิฆาตนี้ได้

“เจ้าหนีไปแล้วไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงกลับมาล่ะ?”

“ข้ากลับไปเอาของต่างหาก ไม่งั้นพวกเราจะเข้าไปได้ยังไง? เจ้าคิดว่าทุกคนจะโง่ไม่มีสมองเหมือนเจ้าหรือไง”

“ร่มนี้วิเศษจริงๆ มันคือร่มอะไรเหรอ?”

“นี่เป็นร่มปราบมารที่อาหน่วนทำตอนอยู่ในช่วงขั้นสูงสุด นี่เป็นอาวุธล้ำค่าระดับหกเชียวนะ”

“พี่หน่วนเก่งมากเลย รอวิทยายุทธของนางฟื้นฟูแล้ว ข้าจะขอให้นางทำให้ข้าด้วยอันหนึ่ง”

มีร่มปราบมารมาช่วย ผู้อาวุโสหกกับฮัวฉีหลัวก็ถึงเข้าไปยังแดนต้องห้ามชั้นสองได้

เพิ่งเข้าไปชั้นสอง ชี่พิฆาตก็หายไปทันที

ทั้งสองอึ้ง

ชี่พิฆาตชั้นหนึ่งแทบจะเขมือบคนจนไม่เหลือซากแล้ว

ชี่พิฆาตชั้นสองควรจะหนักกว่านี้ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไม่มีอะไรเลยล่ะ?

พวกเขาคิดว่าชั้นสองจะต้องมีอันตรายแน่ๆ แต่ทว่า รอพวกเขาเปิดประตูหินชั้นสามได้แล้ว ชั้นสองกลับไม่มีอันตรายใดๆเลย

“ครืด……”