บทที่875 คำสั่งเสีย

“หัวหน้าเผ่า อำนาจของไอ้ชั่วซือคงถูกเย่จิ่งหานทำลายล้างจนสิ้นแล้ว”

“อำนาจที่เหลืออยู่ของเผ่าเทียนเฟิ่นก็ถูกกำลังคนที่หลบซ่อนตัวของเย่จิ่งหานฆ่าตายหมดแล้วด้วย”

“หัวหน้าเผ่า การต่อสู้ของเวินเส้าหยีกับเย่จิ่งหานจบลงแล้ว”

คำพูดสุดท้าย ทำเอากู้ชูหน่วนหยุดวิ่ง

“จบแล้วเหรอ?”

“ผลเป็นยังไง?”

“บาดเจ็บสาหัสทั้งสองฝ่าย เวินเส้าหยีพ่ายแพ้ เย่จิ่งหาน…”

“เย่จิ่งหานเป็นยังไงบ้าง?”

กู้ชูหน่วนเดินไปข้างหน้า กระชากคอเสื้อของคนที่รายงานแน่น

“ผมดำขลับของเย่จิ่งหานกลายเป็นสีขาวหิมะ เกรงว่า…น่าจะเสียกำลังภายในมากเกินไป หรืออาจจะบาดเจ็บสาหัส อาการพิษคำสาปโลหิตกำเริบ ดังนั้น…ดังนั้น……”

“เขาอยู่ไหน?”

“ไปแล้ว ข้าน้อยว่า พิษคำสาปโลหิตของเย่จิ่งหานกำเริบกะทันหัน อาการของเขาน่าจะคล้ายกับเจ้าสำนักชิง น่าจะมีเวลาอยู่อีกไม่นานแล้ว”

กู้ชูหน่วนยืนทรงตัวแทบไม่ไหว

“หัวหน้าเผ่า พวกเราจะไปตามหาเย่จิ่งหานไหม?”

สีหน้าของกู้ชูหน่วนซีดเซียว

ตามหางั้นเหรอ?

จะไปหาที่ไหน?

ถ้าเป็นจริงอย่างที่เขาว่า เย่จิ่งหานไม่มีทางให้คนของนางหาเขาเจอหรอก

ถึงแม้จะหาเจอ เขาก็ไม่มีทางปรากฏตัวต่อหน้านางด้วย

สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือ พยายามทุกวิถีทางเพื่อถอนคำสาปโลหิต ถึงจะทำให้เย่จิ่งหานกลับมาเป็นคนปกติได้

เขา…จะต้องบาดเจ็บสาหัสมากแน่ๆ

และเวินเส้าหยี…

ความแค้นอันยิ่งใหญ่ของเผ่าเทียนเฟิ่น

รวมไปถึงศพของพ่อเขา เขาก็ไม่เอาแล้ว แต่กลับหนีไปแทน

เขาจะต้องบาดเจ็บหนักแน่ ไม่ต้องคิดให้มาก นางก็เดาออกว่า สงครามในครั้งนี้ดุเดือดมากแค่ไหน

คนอย่างเวินเส้าหยีวิ่งหนีไปได้ อนาคตจะต้องกลับมาแก้แค้นแน่

“สั่งกำลังคนให้ออกตามหา เวินเส้าหยี ฮัวอิ่ง และไอ้ชั่วซือคง หาพวกเขาให้เจอ ถ้าหาไม่เจอ ข้าไม่อาจที่จะสบายใจได้”

“ขอรับ”