บทที่ 108 ถุงยางอนามัย

เมื่อเห็นท่าทางของซูเฉิน หน้าของหลิวอี้อี้ก็ยิ่งแดงมากขึ้น

เธอค่อนข้างเขินอาย เธอพูดเบาๆว่า "ปิด.......ปิดไฟดีกว่า"

ซูเฉินรู้ว่าหลิวอี้อี้อาย ที่จริงเขาเองก็เช่นเดียวกัน ถึงแม้เขาจะมีความกล้าหาญ แต่สำหรับหลิวอี้อี้แล้วเขาทำตามหลิวอี้อี้ทุกอย่างมาโดยตลอด แม้ว่าหลิวอี้อี้จะไม่ได้เป็นพี่สะใภ้ของเขาแล้วก็ตาม

ซูเฉินพยักหน้า แล้ววิ่งไปปิดไฟ และเปิดโคมไฟเล็กๆ

ส่วนหลิวอี้อี้ก็ฉวยโอกาสนี้ลุกขึ้นมานั่งขอบเตียง หลังจากที่ซูเฉินเปิดไฟเสร็จแล้ว เขาก็เดินมากอดหและจูบหลิวอี้อี้ต่อ

ความรู้สึกหวั่นหวเกิดขึ้นมาอีกครั้ง หลิวอี้อี้ไม่ปฏิเสธการกระทำของซูเฉิน

ส่วนซูเฉินในตอนนี้ก็ปล่อยวางแล้ว ซูเฉินจูบหลิวอี้อี้ไปด้วย มือก็ปลดผ้าขนหนูออกจากตัวหลิวอี้อี้ไปด้วย แค่ชั่วครู่ หลิวอี้อี้ก็เปลือยกายต่อหน้าซูเฉิน

"............." หลิวอี้อี้หน้าแดง เธอดึงผ้าห่มมาปิดร่างกายบางส่วน

หลังจากที่ซูเฉินจูบหลิวอี้อี้จนเธอสั่นไปทั้งร่างกายแล้ว เขาก็ถอดกางเกงของตัวเอง เพื่อเตรียมตัวจะจู่โจมหลิวอี้อี้

"ซูเฉิน........พี่ ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในระยะที่ปลอดภัย นายต้องใส่ถุงนะ" จู่ๆหลิวอี้อี้ก็นึกขึ้นมาได้ เธอก็เลยรีบพูดออกไป

ตอนนี้อยู่ที่โรงแรม โต๊ะข้างเตียงมีถุงยางอนามัย หลังจากที่ซูเฉินได้ยินคำพูดของหลิวอี้อี้แล้ว เขาก็หันไปมองโต๊ะข้างเตียง และหยิบถุงยางอนามัยขึ้นมา

แต่หลังจากที่ซูเฉินหยิบมาแล้ว เขาก็ต้องชะงักไป ทำไม.......

เขาเห็นว่ากล่องมันเคยถูกเปิดใช้มาแล้ว แต่สภาพกล่องยังดูดีอยู่ เดาว่าน่าจะเป็นของคู่ที่เคยมาพักก่อนหน้านี้

ซูเฉินไม่ได้แตะต้องพลาสติกนอกกล่องเลย เขาแค่ดึงปากกล่องเบาๆ และหยิบของที่อยู่ข้างในออกมา หลังจากนั้นเขาก็เอากล่องกลับไปวางที่เดิม เขาหันไปมอง สภาพเหมือนไม่เคยโดนแกะมาก่อนเลย

และพนักงานโรงแรมก็น่าจะไม่ได้สังเกต

ในตอนนี้ซูเฉินรู้สึกปวดใจ เขาหันไปมองหลิวอี้อี้ ส่งสายตาน่าสงสาร ราวกับว่ากำลังถามเธอว่า ไม่สวมถุงยางได้มั้ย?

สรุปว่าเห็นหลิวอี้อี้ส่ายหน้าเบาๆ และพูดว่า " ไม่ได้ ฉันไม่อยากไปเอาออกที่โรงพยาบาล.............."

"ไม่งั้น....." เดิมทีซูเฉินจะพูดว่าให้กินยา แต่เขาเห็นสายตาของหลิวอี้อี้ที่มองเขาแล้ว เขาก็เลยไม่กล้าพูดออกไป

เพราะเขายังเป็นนักศึกษา ทำอะไรก็ต้องอยู่ในขอบเขต เหมือนกับหวังฟานที่บางครั้งไม่สวมถุงยาง สุดท้ายก็ต้องพาแฟนไปโรงพยาบาล

คิดๆแล้ว ซูเฉินก็เลยต้องลงมาจากร่างกายของหลิวอี้อี้

"อี้อี้ พี่ลองจับมันดูสิ" หลังจากที่ซูเฉินยืนบนพื้นแล้ว เขาก็พูดออกไป

หลิวอี้อี้เห็นซูเฉินลงไปยืน เธอก็รู้สึกซึ้งใจ เธอยื่นมือออกไปจับน้องชายของซูเฉินเบาๆและพูดว่า " เชื่อฟังนะ อีกแปปก็...."

ในขณะที่พูดอยู่ หลิวอี้อี้ก็หุบปาก และหน้าแดง

ส่วนซูเฉินก็หัวเราะอิอิอิ และพูดว่า "อีกแปปจะทำให้มันมีความสุข ใช่มั้ย?"

หลิวอี้อี้ไม่พูดอะไร ยิ้มและต่อยไปที่ซูเฉินหนึ่งหมัด หลังจากนั้นเธอก็เร่งให้ซูเฉินออกไปซื้อถุงยางอนามัย ถ้ายังช้าอยู่ หลิวอี้อี้ก็จะหลับแล้ว จะไม่พลอดรักกับเขาแล้ว

ได้ยินแบบนั้น ซูเฉินก็รีบหยิบกางเกงขึ้นมาสวม และรีบวิ่งออกไป

เนื่องจากตอนเช็คอินใช้บัตรประชาชนของซูเฉินคนเดียว ดังนั้นเขาก็เลยไม่กล้าซื้อถุงยางอนามัยที่โรงแรม เขาก็เลยวิ่งไปซื้อที่ร้านยาใกล้ๆ

ตอนกลับมาถึงโรงแรม ซูเฉินก็ดันพบคนรู้จัก

คนนี้สูงพอๆกับซูเฉิน ผมยาว สวมสร้อยคอของผู้ชายสีเงินที่คอ ดูเกเรๆหน่อย

หลังจากที่ทั้งสองคนเจอกัน เขาก็มองซูเฉิน ผ่านไปประมาณสองสามนาที พวกเขาทั้งสองคนก็พูดพร้อมกันว่า