บทที่ 32 กลับด้วยกัน

แม้ว่าซูเฉินจะไม่เข้าใจความคิดของหยางถิง แต่เขาก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร เขาจูบเธอทันที

เขาใช้ฟันกัดริมฝีปากเธอเบาๆ ก่อนจะใช้ลิ้นค่อยๆดันฟันของเธอและเข้าไปภายใน

ริมฝีปากของเธออ่อนนุ่ม และภายในปากก็หอมหวาน ซูเฉินดูดมันอย่างกระหาย และมือของเขาก็ไม่อยู่นิ่ง

เขาเอื้อมมือไปจับก้อนกลมที่หน้าอกของหยางถิงส่วนชุดน้อนที่ตงเฟยฉีกไว้นั้นก็เอื้อประโยชน์ให้ซูเฉิน

"อืม" หยางถิงครางเบา ๆ จากนั้นก็กอดซูเฉินและเริ่มตอบรับเขาอย่างอบอุ่น

“พี่ถิง พี่จะเป็นอะไรมั้ย?” ซูเฉินรู้ว่าหยางถิงมีวันนั้นของเดือน เขาจึงไม่กล้าคิดจะมีอะไรกับเธอ เขาเคยได้ยินมาว่าเมื่อผู้หญิงมีประจำเดือน เธอมีแนวโน้มที่จะติดเชื้อทางช่องคลอดได้

“ นายเป็นห่วงพี่สาวคนนี้เหรอ?” หยางถิงคลายริมฝีปากของซูเฉินเบา ๆ และพ่นลมหายใจออก

ซูเฉินพยักหน้า

“ ถ้าเราจะไม่ทำอะไรคืนนี้ นายจะทนได้ไหม” หยางถิงถาม

"ได้ครับ" ซูเฉินพยักหน้าอีกครั้ง แม้ว่าน้องชายของเขาจะขยายและอยู่ในมือของเธอ มันใหญ่ขึ้นจนแทบจะรู้สึกเจ็บ แต่เขาก็ไม่ได้รุกเร้าเธออย่างเร่งรีบอะไร

“หรือว่าพี่สาวคนนี้ทำให้นายลำบากใจนะ” หยางถิงยิ้มเบา ๆ จากนั้นก็คร่อมนั่งบนต้นขาของซูเฉิน ก่อนมองหน้าเขาต่อหน้าและจูบเขาอีกครั้ง

หุ่นของหยางถิงนั้นดูดีมาก ส่วนสูงประมาณ 1.7 เมตร ร่างของเธอมีเอวคที่คอด สะโพกที่ผายกลม สัดส่วนของเธอคล้ายกับางแบบ

ผู้หญิงคนนี้นั่งหันหน้าเข้าหาน้องชายของเขา โดยมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่บนร่างกาย ผมยาวสลวยและดวงตาของเธอเปล่งประกายเหมือนผ้าไหม ภาพนี้สามารถกระตุ้นอารมณ์ของผู้ชายได้ภายในไม่กี่นาที

“ พี่ถิง” ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะร้องเรียก

“ แย่จัง พี่สาวจะปล่อยให้นายลำบากใจได้ยังไง” หยางถิงยิ้มอย่างยั่วยวนและกัดริมฝีปากของซูเฉิน

ซูเฉินตอบสนอง เขากอดหยางถิงแน่นและจูบเธอประมาณครึ่งนาที หยางถิงค่อยๆ ลุกจากซูเฉิน เธอเกาะขาของเขาและปลดกางเกงของซูเฉิน เปิดมันออก

ห้องนั้นเงียบสงัด ซูเฉินได้ยินเสียงโซ่กางเกงของตัวเองค่อยๆถูกรูดออก

หลังจากนั้นลมหายใจของเขาก็เคลื่อนไป ตามสิ่งที่มือเล็ก ๆ ของหยางถิงกระทำอย่างช้าๆ

ไม่กี่วินาทีต่อมา หยางถิงถูสิ่งของที่นูนขึ้นบนฝ่ามือของเธอแล้วอ้าปาก！

"อา!" ทุกรูขุมขนของซูเฉินกำลังจะระเบิดออก เขากัดฟันแน่น ก่อนวางมือบนศีรษะของหยางถิงโดยไม่รู้ตัวและขยับตัวเล็กน้อย

หยางถิงยังทำต่อไปเพื่อให้ความร่วมมือ สักพักราวกับมีเพียงเสียง "ตีกลอง" อยู่ในห้องซึ่งเป็นเสียงที่จากปากของหยางถิงที่เริ่มหลั่งน้ำลายจากการกระทำอย่างต่อเนื่อง

ภายใต้การกระตุ้นทางสายตาและประสาทสัมผัสเช่นนี้ ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองและกดหัวของหยางถิงลง

ในตอนนี้ปากของหยางถิงรู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของซูเฉินเธอก็รู้ว่ามันเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เธอจึงไม่ขัดขืนและอ้าปากเล็กน้อยเพื่อให้ซูเฉินรู้สึกสบายขึ้น

"โอว!" ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครวญครางในลำคอ จากนั้นเพียงกดศีรษะของหยางถิงขาของเขาก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง!

การสั่นสะเทือนยังคงดำเนินต่อไปอีกสองสามวินาที และในที่สุดซูเฉินก็ปล่อยหยางถิงออกอย่างช้าๆ!

“ ไอ้ตัวแสบ” หยางถิงดุซูเฉินอย่างไม่จริงจัง จากนั้นรีบดึงกระดาษทิชชู่สองสามแผ่นออกมาปิดปาก เธอคายทุกอย่างออกมา และชกหน้าอกของซูเฉินด้วยกำปั้นเบาๆ สองสามที : "นายเกือบทำพี่สาวคนนี้ตายซะแล้ว ฉันหายใจไม่ออก...แล้วก็เผลอกลืนเข้าไปเยอะเลย"

เมื่อฟังน้ำเสียงที่ค่อนข้างตำหนิของหยางถิงแต่ก็รู้ว่าไม่ได้โกรธจริงๆ ซูเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า "พี่ถิงสุดยอดที่สุดเลย จุ๊บๆ"

เมื่อพูดจบซูเฉินก็กอดหยางถิงและจูบเธออย่างแรงซึ่ง ทำให้เธอขำออกมา