บทที่ 42 ปัญหาด้านจิตใจ

ซูเฉินสนใจเรื่องเกี่ยวกับรถมาโดยตลอด ยังไม่ทันจบชั้นมัธยมปลาย ใช้โอกาสช่วงปิดเทอมฤดูร้อนไปสอบใบขับขี่

บ้านของเขาเปิดร้านขายของเล็กๆ เวลาไปเอาของ ซูเฉินก็จะขับรถตู้ของที่บ้านไปเอาของกับพ่อ

ดังนั้น เขาจึงไม่คุ้นชินกับรถSUVของซูเจิ้งคันนี้เท่าไหร่นัก

แค่แตะคันเร่ง ก็พุ่งออกไป

ซูเจิ้งเห็นปฏิกิริยาอาการของซูเฉิน ทำให้รู้สึกในใจว่า ตัวเองมองข้ามหลายอย่างมาก หลายอย่างมากๆ.................

เขาไม่ได้สังเกตว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและหลิวอี้อี้ว่ามีรอยแตก และไม่ได้สังเกตเห็นการเติบโตของซูเฉิน หรือเรื่องราวของเขาและหลิวอี้อี้ไม่ได้มีซูเฉินมาเกี่ยวด้วย ทั้งหมดเกิดจากเขาเองที่ไร้ประโยชน์!

ขณะที่ขบรถอยู่ ซูเฉินไม่สนใจว่าจะเป็นไฟแดงหรือจะจำกัดความเร็ว ขอแค่แยกนั้นไม่มีรถ เขสก็จะเหยียบคันเร่งพุ่งตรงไป

ตอนมาถึงโรงงานเฟอร์นิเจอร์ ซูเฉินจอดรถปุ๊บก็เห็นหลิวอี้อี้ที่นั่งอยู่บนพื้น

เสื้อผ้าทั้งตัวขาดหลุดรุ่ย ไม่ปิดบังร่างกาย ผมก็รุงรัง นิ่งเฉยไร้สติ

"พี่สะใภ้!"

"ภรรยา!"

ซูเฉินและซูเจิ้งลงจากรถรีบวิ่งไป หลิวอี้อี้นั่งอยู่บนพื้นไม่มีการตอบสนองอะไร ใบหย้าเต็มไปด้วยน้ำตา เห็นแล้วแทบใจสลาย

"พี่สะใภ้....." ซูเฉินตะโกนออกไปด้วยความปวดใจ และรีบถอดเสื้อผ้าคลุมบนร่างของหลิวอี้อี้

"อย่ามาแตะตัวฉัน ออกไป ออกไป!" จู่ๆ หลิวอี้อี้ก็เหมือนมีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจ เธอหยิบก้อนหินบนพื้นทุบเข้าไปที่หน้าของซูเฉิน

ก้อนหินกระแทกเข้าที่หน้า เศษทรายเศษหินก็เข้าไปในตา

"พี่สะใภ้!" มือข้างหนึ่งของซูเฉินยกขึ้นมาบังที่ตา ในขณะเดียวกันก็พยายามเปิดตาให้ได้ ครู่หนึ่งก็มีน้ำสีแดงๆไหลออกมาจากมุมตา

เขายื่นมือไปลูบ จึงรู้ว่ามุมตาที่โดนหลิวอี้อี้เอาก้อนหินมาทุบมีบาดแผล ขณะที่หลิวอี้อี้อย่างกับคนบ้า เธอหยิบก้อนหินก้อนใหญ่ ทุบมาที่หัวของซูเฉิน

"ภรรยา ผมเอง ผมและซูเฉินมาแล้ว!" ซูเจิ้งเข้าไป รีบคว้าหลิวอี้อี้มากอด

"ออกไป ออกไป พวกนายออกไปให้หมด................." หลิวอี้อี้ขว้างของในมืออย่างไม่มีสติ และหลังจากนั้นก็เป็นลมหมดสติไป

ซูเฉินเห็นหลิวอี้อี้เป็นอย่างนี้แล้ว ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดในใจ ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างที่หน้าอกแตกละเอียด

ซูเจิ้งเห็นหลิวอี้อี้เป็นลมหมดสติไป กระโปรงขาดๆที่คลุมอยู่บนร่างกายของหลิวอี้อี้ขาดออกหลังจากที่เธอออกแรงเมื่อกี้ เขาเลยรีบถอดเสื้อคลุมเพื่อปกปิดร่างกายเธอ

ข้างบนคลุมมิดชิดแล้ว ต้นขาขาวของหลิวอี้อี้ บางส่วนเป็นสีขาว บางส่วนเป็นสีแดง เห็นได้ชัดว่าโดนคนใช้นิ้วบีบมา

เพราะอาคุนและพี่หรงข่มขืนหลิวอี้อี้บนรถ ดังนั้นบนพื้นจึงไม่มีร่องรอยอะไร ตอนที่ทั้งสองคนกำลังจะพาหลิวอี้อี้ไปโรงพยาบาลนั้น รถตำรวจสองคันก็มาถึง

ทั้งสองคันแยกกันจอดข้างๆรถของซูเจิ้ง หลังจากนั้นหยางถิงและหวังตุ้ยก็ลงรถมา