บทที่ 57 เข้าใจ

เห็นท่าทางที่จ้าวซีปฏิเสธกับท่าทีที่เขินอาย ซูเฉินรู้ว่า ถ้าเขาพยายามอีกนิด จ้าวซีไม่มีทางหนีรอดไปได้

เขากอดจ้าวซีเบาๆ และยกเธอนั่งบนขาของตัวเอง หลังจากนั้นก็ค่อยๆขยับมือลงไป ขยับเบาๆจนถึงจุดบอบบางที่สุดของจ้าวซี

แต่เนื่องจากทำแบบนี้เป็นครั้งแรก ซูเฉินก็เลยให้จ้าวซีได้มีพื้นที่กันชน เขาไม่ได้ยื่นมือเข้าไปใต้กางเกงในของจ้าวซี แต่เขากดผ่านผ้าฝ้ายบางๆด้านนอกกางเกงใน

แต่การทำแบบนี้ก็ถือว่าน่าตื่นเต้นมากแล้วสำหรับจ้าวซี ร่างของเธอสั่นเล็กน้อย หลังจากนั้นเธอก็กอดร่างกายของซูเฉินไว้

ซูเฉินรู้สึกดีใจ เขาก็เลยกัดใบหูของจ้าวซี และพูดบางอย่างที่เป็นคำที่เจ้าชู้ใส่ในหูของเธอ

จ้าวซีที่เดิมทีเป็นคนไร้เดียงสา บวกกับสภาพแวดล้อม ในใจเธอรู้สึกกลัว ตื่นเต้น ฮึกเหิม ความรู้สึกแบบนี้ เลยทำให้ในขณะที่เธอถูกซูเฉินโจมตีอยู่นั้น เพียงไม่กี่ครั้งเธอก็ถึงจุดสูงสุด

"อ้อ อู้ว!" ร่างกายของจ้าวซีสั่นกระตุกเล็กน้อย เธออ้าปากแดงๆของเธอ ราวกับว่ากำลังหาอะไรอยู่

ซูเฉินรีบก้มหน้าจูบเธอ ผ่านไปไม่กี่วินาที จ้าวซีก็ค่อยๆลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเคลิบเคลิ้ม

"รรยา สบายมั้ย?" ซูเฉินยิ้มเจ้าเล่ห์และถามขึ้น

จ้าวซีที่เดิมทีก็อายมากอยู่แล้ว เธอรู้สึกว่าเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมมาก ใช้นิ้วสองนิ้วเหมือนกัน แต่ทำไมถึงได้รู้สึกสบายและฟินกว่าตอนที่เธอแอบทำคนเดียวตอนกลางคืนหล่ะ?

"นายมันร้ายมาก" จ้าวซีหดตัวภายใต้ความสงสัยของซูเฉิน รู้สึกเหมือนตัวเองจะละลายไปทั้งตัว

ซูเฉินกลับพูดต่ออีกว่า " เธอรู้สึกสบายแล้ว แต่ฉันยังไม่รู้สึกถึงความสบายเลยนะ"

จ้าวซีชะงัก และหันไปมองที่ระหว่างขาของซูเฉิน เห็นว่าเป้ากางเกงของเขาสูงขึ้น ทำให้หน้าแดงๆของจ้าวซียิ่งแดงมากขึ้น

"ต้องให้โบนัสฉันซักหน่อยมั้ย?" จ้าวซูเหิงถาม

ตอนนี้จ้าวซีรับรู้ได้ถึงความเป็นของกันและกันบนตัวของซูเฉิน ตัวเองเองสบายแล้ว แน่นอนว่าเธอเองก็ไม่อยากให้ซูเฉินรู้สึกไม่ดี หลังจากที่เธอลังเลครู่หนึ่ง เธอก็พูดว่า "เพียงแค่สถานที่ตรงนี้....ไม่ดี"

"งั้นพวกเราไปโงแรมกันดีมั้ย?" เมื่อซูเฉินเห็นจ้าวซีตกลงจะทำให้ เขาก็รีบพูด

หลังจากที่จ้าวซีได้ยินแล้ว เธอก็ขมวดคิ้วและพูดว่า " นาย...นายเห็นฉันเป็นอะไร ฉันไม่ไปโรงแรมกับนายหรอก"

ซูเฉินได้ยินจ้าวซีพูดแบบนี้ เขาก็เงียบ เดิมทีคิดว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จ้าวซีไม่น่าจะคัดค้านแล้ว สรุปเสียเปล่า!

ในขณะที่กำลังคิด รอยยิ้มบนใบหน้าซูเฉินก็แข็งกระด้าง

"ซู.....สามี ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น " จ้าวซีเห็นว่าซูเฉินไม่พอใจ เธอก็รีบพูดว่า " ฉันไม่ได้ไม่อยากเอาตัวเองให้นาย เพียงแค่รู้สึกว่า....เร็วไป"

ซูเฉินได้ยินจ้าวซีพูดแบบนั้น เขาก็หัวเราะเห่อเห่อ และพูดว่า " สามีของเธอไม่เร็วหรอก นานอยู่นะ"

"ไอคนเลว" จ้าวซีหนิกไปที่ต้นขาของซูเฉิน ซูเฉินเจ็บจนต้องกัดฟัน หลังจากนั้นเขาก็พูดว่า " พวกเราไปหาที่เงียบๆ ฉันจะทำให้เธอรู้สึกสบาย ดีมั้ย?"

"ที่เงียบๆ?" หลังจากที่ซูเฉินได้ยินแล้ว ก็พูดขึ้นว่า " ห้องส่วนตัวในร้านอินเตอร์เน็ท?"

"หา?" จ้าวซีได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด และพูดด้วยความกังวลว่า " จะมีกล้องวงจปิดมั้ย?"