บทที่ 76 อันตราย

เพื่อไม่ให้ซูเจิ้งเห็น หยางถิงก็เลยไม่ได้เดินเข้าไป แต่แค่แอบมอง

ต่อมา มีผู้ชายคนหนึ่งยื่นของให้ซูเจิ้งดูเหมือนจะเป็นกล่องยา หลังจากนั้นเขาก็ชี้ไปที่ร้านอาหารตะวันตก ซูเจิ้งส่ายหน้า สรุปเขาโดนผู้ชายคนนั้นเตะไปหนึ่งที ต่อจากนั้นดูเหมือนเขาจะโดนขู่ สุดท้ายซูเจิ้งก็ยอม

เห็นสถานการณ์นี้ หยางถิงรู้แล้วว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ แต่เมื่อเห็นว่าซูเจิ้งกำลังจะเดินผ่านตัวเองไป เธอก็รีบหันหลังให้ และรีบขึ้นรถทันที

ต่อมา หยางถิงก็รีบโทรหาหลิวอี้อี้ แต่ได้ยินเสียงรอสายว่าติดต่อไม่ได้ในขณะนี้

"ไม่มีสัญญาณ?"

หยางถิงลุกลี้ลุกลน กำลังจะลงจากรถไปหาหลิวอี้อี้ แต่ซูเจิ้งเดินเข้าไปในร้านแล้ว และผู้ชายสองคนนั้นก็ดักรออยู่ที่หน้าประตู หนึ่งในนั้นถือบุหรี่อยู่ และกำลังพูดคุยยิ้มกันอย่างสนุกสนาน

ถ้าหยางถิงบู่บ่ามเข้าไป ถึงแม้จะช่วยหลิวอี้อี้ได้ แต่ผู้ชายสองคนนี้ไล่ตาม งั้นก็จะซวยกันใหญ่

แจ้งความ?

ดูท่าจะไม่ค่อยดี หวังตุ้ยรู้จักหลิวอี้อี้ แต่ช่วงนี้ ซูเจิ้ง หลิวอี้อี้ และซูเฉินเข้าสถานีตำรวจบ่อยจนกลายเป็นลูกค้าประจำ ถ้ายังมีเรื่องแบบนี้อีก หลิวอี้อี้คงไม่มีหน้าไปเจอใครได้อีก!]

อีกอย่าง ซูเจิ้งมีเจตนาร้ายมั้ยนั้น หยางถิงเองก็ไม่มั่นใจ100% ถ้าเธอแจ้งความตอนนี้น่าจะเร็วไป

คิดถึงตอนนี้ หยางถิงก็เลยดูเวลา หลังจากนั้นเธอก็เลยโทรหาซูเฉิน

ช่วงนี้ซูเจิ้งอารมณ์ไม่ค่อยดี และเขาก็กำลังอยู่กับจ้าวซี หลังจากเห็นว่าหยางถิงโทรมา เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กดรับสาย

"ซูเฉิน นายอยู่ไหน?" หยางถิงถาม

"อยู่มหาวิทยาลัยครับ" ซูเฉินตอบ

"เดี๋ยวฉันจะส่งที่อยู่ให้ นายมาที่นี่หน่อยนะ.....ถ้าเป็นไปได้หล่ะก็ นายพาเพื่อนที่อยู่ในทีมบาสมาด้วยซักสองคน ฉันกลัวว่าจะเกิดเรื่องกับหลิวอี้อี้" หยางถิงพูด

"อะไรนะ?" จู่ๆซุเฉินก็พูดเสียงดังขึ้น

" ยังไม่แน่ใจ แต่เอาเป็นว่า นายหาคนที่กล้าหาญๆ รูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงมาซักสองคน และเอาคนที่น่าเชื่อถือหน่อยนะ" หยางถิงพูดแนะนำ

ซูเฉินได้ยินดังนั้น ก็ขอที่อยู่จากหยางถิง ต่อมาเขาก็ชวนหวังฟานและเพื่อนที่อยู่ในทีมบาสอีกคนหนึ่งไป และให้จ้าวซีกลับหอไปก่อน หลังจากนั้นเขาก็นั่งแท็กซี่ไป

ถึงแม้จ้าวซีจะแปลกใจว่าตกลงมันเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางรีบร้อนของซูเฉินแล้ว เธอก็เลือกที่จะรอ รอให้ซูเฉินกลับมาก่อน แล้วค่อยถาม

.............................

อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ซูเจิ้งมานั่งที่โต๊ะแล้ว เขาไม่ค่อยกล้าสบตาหลิวอี้อี้เท่าไหร่

"ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?" หลังจากอัดอั้นอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายซูเจิ้งก็อ้าปากพูดแล้ว

"ก็โอเคดี" หลิวอี้อี้มองไปที่ซูเจิ้ง และถามว่า " ไม่ได้เอาเอกสารมาหรอ?"

หลิวอี้อี้อยากจะจัดการเรื่องโอนบ้านให้เสร็จ เธอจะได้หลุดพ้นซักที แต่เห็นซูเจิ้งมามือเปล่า

เธอก็เลยแปลกใจ

"อยู่บนรถ" ซูเจิ้งพูด " ผมขับรถของเพื่อนมา"