EP3...หนูโตพอแล้วค่ะ

“ทำไมลูกสาวท่านดุอย่างนี้ล่ะคะ” เจ้าหล่อนว่าพลางเข้าสวมกอดพะเน้าพะนอหวังให้เขาปกป้อง “จ๊ะจ๋ากลัวจังเลยค่ะ เธออาจจะทำร้ายจ๊ะจ๋าได้นะคะ ท่านบอกไปสิคะว่าเราเป็นอะไรกัน”

ศลิษากัดกรามแน่น หยิบมือถือขึ้นมาเตรียมถ่ายคลิปวิดีโอ “ฉันจำเธอได้แล้ว ยัยนางเอกแอ๊บแบ๊วนี่เอง ฉันจะแฉว่าเธอมันร่านแค่ไหน มานอนกับผู้บริหารเพราะหวังจะได้เป็นพรีเซ็นต์เตอร์คอนโดหรู”

“อุ๊ย! อย่านะคะ! อย่าถ่ายนะ!” เจ้าหล่อนรีบซบหน้ากับอกกว้างของนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ เจ้าของคอนโดสูงร้อยกว่าชั้นแห่งนี้ “ท่านช่วยจ๊ะจ๋าด้วยค่ะ”

นาธานส่ายหน้าระอาใจ รีบปรามเด็กสาวตัวร้ายที่เข้ามาทำลายบทสวาทของเขากับดาราสาวกลางคันแบบตั้งใจซะด้วย “พอแล้วหนูษา ไปรอแด๊ดที่...”

“ไม่ค่ะ!” เจ้าหล่อนสวนแทรก หามีความกลัวไม่ แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างเต็มที่ “คนที่ต้องไปคือนังนี่ แดดดี้ต้องไล่นังนี่ออกไป เดี๋ยวนี้!”

นาธานถอนหายใจอย่างระอา เพราะเขาไม่อาจเอาชนะเด็กสาวได้ ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ตาม “จ๊ะจ๋าใส่เสื้อผ้าแล้วกลับบ้านไปก่อน เดี๋ยวผมติดต่อไปทีหลัง”

“แล้วเรื่องงานล่ะคะ” ดาราสาวจะเว้าวอน แต่พอเห็นสายตาพิฆาตของเด็กสาว “ก็ได้ค่ะ จ๊ะจ๋ากลับก็ได้ จ๊ะจ๋าจะรอโทรศัพท์จากท่านนะคะ”

“เลขาของท่านจะติดต่อคุณไปเองค่ะ” ศลิษาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเยือบเย็น

“ชิ!” ดาราสาวรีบเก็บเสื้อผ้าบนพื้นห้องแล้วเดินตึงตังออกจากห้องนอนใหญ่ไปด้วยความขัดอกขัดใจที่โดนสกัดดาวรุ่งของการทดลองงานในตำแหน่งเป็นเมียเก็บมหาเศรษฐี ยังไม่ทันได้วาดลวดลายลีลาร้อนก็โดนเฉดหัวออกจากห้องไปแล้ว

นาธานมองหน้าสาวน้อยตัวดีของเขาอย่างระอาใจ แต่ไม่ได้โกรธ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนตรงไปยังห้องครัวแสนหรูหรา โดยมีสาวน้อยในชุดนักเรียนมัธยมปลายเดินตามติดไม่ห่าง ด้วยสีหน้าปั้นปึ่งตึงตังยิ่งกว่านางยักษ์ ไร้วี่แววจะสำนึกผิดใด ๆ