บทที่ 10 แสดงความเสียใจต่อการจากไป(2)

หลี่ซู่เฟินยังดี แม้ไม่ได้รับความรักจากคนตระกูลหลี่ แต่ยังไงเลือดก็ข้นกว่าน้ำ มีเยื่อใยหลายปี คนตระกูลหลี่จึงไม่ได้ทำอะไรเธอ

แต่เฉินโม่ในสายตาคนตระกูลหลี่ เป็นคนนอกโดยสมบูรณ์ วัยรุ่นในตระกูลหลี่ถึงกับเรียกเฉินโม่ว่าลูกสำส่อน

แต่คนตระกูลหลี่จะมองเฉินโม่อย่างไร นั่นเป็นเรื่องของตระกูลหลี่ โบราณว่าไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า ดังนั้นคนนอกจึงไม่รู้ว่าฐานะของเฉินโม่ในตระกูลหลี่ ต่ำต้อยเป็นอย่างมาก

พวกตระกูลระดับกลางที่อยากใกล้ชิดตระกูลหลี่ ล้วนให้ความสนใจไปที่เฉินโม่

การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของหกตระกูลใหญ่ เป็นหลักการที่ไม่ได้เขียนไว้ ดังนั้นตระกูลหลักอย่างลูกหลานทางสายตระกูลโดยตรงของตระกูลหลี่ ไม่ต้องคิดเลยสักนิด

ส่วนตระกูลย่อยพวกสายเลือดที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรง จึงมีฐานะที่แตกต่างกันมาก แต่เฉินโม่ที่เป็นหลานแท้ๆ ของผู้นำตระกูลหลี่ จึงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับพวกตระกูลอันดับกลาง ที่ต้องการใกล้ชิดตระกูลหลี่

เฉินโม่สำหรับตระกูลหลี่ จะมีหรือไม่มีก็ได้ สามารถใช้ดึงตระกูลอันดับกลางมาเป็นพวกได้ ตระกูลหลี่อยากให้สำเร็จอยู่แล้ว

ดังนั้นเฉินโม่อายุสิบขวบได้หมั้นหมายกับเอียนชิงเฉิง หลานสาวของผู้นำตระกูลเอียนคนปัจจุบัน ตระกูลอันดับกลางของยานจิง

เมื่อคิดถึงเอียนชิงเฉิง เฉินโม่สีหน้าสับสน

ตอนเขาหมั้นหมายกับเอียนชิงเฉิงในตอนนั้น อายุเท่ากับเขา จึงดูไม่ออกว่าสวยหรือไม่สวย

แต่ว่ากันว่า รูปร่างหน้าตาของผู้หญิงนั้นเปลี่ยนอยู่ตลอดทั้งชีวิต ผ่านไปไม่กี่ปี เอียนชิงเฉิงกลายเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของยานจิง กลายเป็นเป้าหมายที่พวกคุณชายแย่งกันตามจีบ ถึงเป็นคนหนุ่มที่โดดเด่นในหกตระกูลใหญ่ ก็อยากได้เอียนชิงเฉิงมานานแล้ว

แต่สาวงามจนน่าตกตะลึงคนนี้ กลับหมั้นหมายกับลูกผู้ดีมีเงินในเมืองอู่โจว เมื่อคิดขึ้นมา จึงอดส่ายหน้าเสียดายไม่ได้ ราวกับดอกไม้สดปักอยู่บนขี้วัว

ชาติก่อนเฉินโม่ไม่กล้าคิดเกี่ยวกับเอียนชิงเฉิงเลย จนกระทั่งโดนตระกูลเอียนถอนหมั้น ก็ไม่เคยเจอคู่หมั้นคนนี้อีกเลย

ไม่ต้องพูดถึงที่ต่อมาพ่อแม่เฉินโม่ตายทั้งคู่ ครอบครัวไม่เหมือนเดิม

จนกระทั่งเฉินโม่ถูกกษัตริย์เซียนตงหวาพาตัวไป กลับพบว่าคู่หมั้นที่ดูเหมือนไม่ได้ข้องเกี่ยวอะไรกับเขา คอยช่วยเขาอย่างเงียบๆ ตลอดเวลา จึงทำให้สุดท้าย ไม่กี่ปีนั้น เขาไม่โดนตระกูลศัตรูฆ่าตาย

ดังนั้น ชาตินี้เฉินโม่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะปฏิบัติกับเอียนชิงเฉิงอย่างไร