บทที่ 1002

คนในตระกูลไช่ในห้องโถง มองเฉินโม่อีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะมีความคิดหมอบกราบผุดขึ้นมา

คุณท่านไช่ไม่พูดอะไร ยื่นมือไปตบไหล่ไช่อิ้งเวิน แล้วหันหลังเดินออกไป

ตอนเดินมาถึงหน้าประตู เขาพูดทิ้งท้ายประโยคหนึ่ง “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เอาชีวิตฉันไปพนันเลย!”

“พ่อ!” ไช่อิ้งเวินน้ำตาคลอ เขาไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตของเขา จะต้องเอาชีวิตพ่อตัวเองมาพนัน

ไช่อิ้งเวินมองเฉินโม่ ความเคียดแค้นฝังลึกฉายออกมาทางแววตา “ไอ้หนุ่ม ฉันสาบาน หลังจากนายตาย ฉันจะฆ่าคนในครอบครัวนายให้หมด!”

“เฉินไต้ซือ ในเมื่อพ่อฉันพูดแล้ว งั้นฉันรับการเดิมพันนี้” ไช่อิ้งเวินมองเฉินโม่ พูดด้วยเสียงขรึม

เฉินโม่พยักหน้า แล้วหันหลังเดินออกไป “บอกเวลาและสถานที่ผมมา!”

ไช่อิ้งเวินพูดว่า “อีกสามวัน เวลาสามทุ่มที่ยอดเขายู่หลง ไม่พบไม่เลิกรา!”

“รู้แล้ว” เฉินโม่พูดจบ ก็เดินออกไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

ไม่รู้ใครเป็นคนแพร่ข่าวที่อันดับหนึ่งในโลกวิชาอาคมแห่งก่างวาน ท้าประลองเฉินไต้ซือแห่งมณฑลฮ่านหยาง ภายในวันเดียวแพร่กระจายไปทั่วก่างวาน แม้แต่นักบู๊หรือไม่ก็ผู้ที่มีความสามารถพิเศษ ในประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่างรีบมาที่เขายู่หลง

แม้คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเฉินไต้ซือแห่งมณฑลฮ่านหยางคือใคร แต่รู้จักนักพรตยู่หลงที่มีชื่อเสียงมาหลายปีเป็นอย่างดี เขาเป็นอันดับหนึ่งของโลกวิชาอาคมอย่างแท้จริง ในก่างวานรวมไปถึงเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย

อันดับหนึ่งของโลกวิชาอาคม ที่ไม่ได้สู้กับคนมาสิบกว่าปีแล้ว จู่ๆ ก็มีข่าวว่าจะสู้กับคนที่เขายู่หลง แน่นอนว่าต้องทำให้ผู้ที่มีความสามารถพิเศษทุกคนแห่กันไป

ทุกคนอยากรู้มาก หลังจากปลีกวิเวกมาหลายปีขนาดนี้ พละกำลังของนักพรตยู่หลง จะถึงระดับแดนไหนกันแน่

หลังผ่านไปสามวัน ดวงจันทร์กลมอยู่บนท้องฟ้า

เฉินโม่อยู่ในชุดลำลองสีดำทั้งตัว มาถึงเชิงเขายู่หลง

เขายู่หลงคือสถานที่ที่นักพรตยู่หลงปลีกวิเวก เขาเลือกที่นี่เป็นสถานที่ต่อสู้ ไม่ดีต่อเฉินโม่เป็นอย่างมาก

แต่เฉินโม่ไม่ได้คำนึงอะไรมากมาย แม้ที่นี่เป็นบ่อมังกรและถ้ำเสือ มีอะไรให้เขาต้องกลัวเหรอ

ล่างเขายู่หลง มีรถยนต์จอดอยู่มากมาย อีกทั้งยังเป็นรถหรูแบบเดียวกัน