บทที่ 1014

ผ่านไปครู่หนึ่ง ไช่อิ้งเวินทนไม่ไหวแล้ว จึงถามเสียงเบาว่า “พ่อ อย่าบอกนะว่าไม่มีวิธีแล้วจริงๆ”

คุณท่านไช่ถอนหายใจออกมา “มีอยู่วิธีหนึ่ง แต่ฉันไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้ไหม”

“เรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว คงทำได้แค่ลองดูแล้ว”

พูดจบ คุณท่านไช่หันมามองไช่อิ้งเวิน พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “พละกำลังของเฉินไต้ซือเกินกว่าปกติไปแล้ว พวกเราพึ่งพาได้แค่ทางการหัวเซี่ย!”

“นายไปติดต่อคนระดับสูงของทางการหัวเซี่ย บอกว่าตระกูลไช่ยินดีให้ก่างวาน ขอแค่ได้เป็นเศรษฐีเท่านั้น”

สีหน้าไช่อิ้งเวินดูเลือกยาก การที่ตระกูลไช่เป็นหนึ่งเดียวในก่างวาน เพราะตระกูลไช่มีอำนาจควบคุมเด็ดขาดที่ก่างวาน ถ้ามอบอำนาจพวกนี้ให้คนอื่น ก็หมายความว่าตระกูลไช่จะสูญเสียอำนาจพิเศษในก่างวานไปตลอดกาล

ไช่อิ้งเวินไม่ยอมเป็นอย่างมาก แต่ถึงไม่ยอม เทียบกับมอบตระกูลไช่ให้เฉินโม่ เลือกอ่อนข้อให้ทางการหัวเซี่ย เห็นได้ชัดว่าเป็นผลดีต่อตระกูลไช่มากกว่า

ไม่รู้ว่าตอนนี้ทางการจะยอมคุ้มครองพวกเขาไหม

“ผมเข้าใจแล้ว ผมจะไปลองดู!”

ไช่อิ้งเวินออกไป ติดต่อคนระดับสูงของทางการหัวเซี่ยทันที ตระกูลไช่มีสิทธิพิเศษนี้

ที่ยานจิง เจียงเหอซานมาที่พักของผู้บังคับบัญชากลางดึก ปลุกผู้บังคับบัญชาที่กำลังพักผ่อนให้ตื่นจากฝัน

ผู้บังคับบัญชาดูเหมือนสุขุมตลอดเวลา แม้ภูเขาถล่มลงต่อหน้าเขาก็ยังคงนิ่ง “มีเรื่องด่วนอะไรเหรอ”

สีหน้าเจียงเหอซานดูยินดี เขาพูดว่า “ผู้นำตระกูลไช่โทรมาครับ เขายอมละทิ้งก่างวาน!”

ผู้บังคับบัญชาอึ้งไปครู่หนึ่ง มือที่จับแก้วชาอดสั่นไม่ได้ ทำให้น้ำชากระเด็นออกมาเล็กน้อย

หลายปีแล้ว พวกเขาฝันจะยึดก่างวานคืนมา แต่ไม่สามารถทำอะไรตระกูลไช่ได้

“เล่าเหตุการณ์โดยรวมมา” ผู้บังคับบัญชากลับมาใจเย็นเหมือนเดิม เขารู้ว่าหลายปีมานี้ตระกูลไช่ไม่อ่อนข้อ จู่ๆ ก็โทรมายอมอ่อนข้อกลางดึก ต้องมีสาเหตุแน่นอน