บทที่ 1023

“แม้เข่อเอ๋อร์ไม่เอาไหน แต่ยังไงก็เป็นลูกตัวเอง ถ้าไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ผมทิ้งเธอไม่ได้หรอก ต้องโทษที่เมื่อก่อนผมให้ท้ายเธอเกินไป หลังเสร็จงานวันเกิดของเข่อซินครั้งนี้ ผมจะอบรมสั่งสอนเธอให้ดี” เฉินตงหวาพูดเสียงเย็นชา

“อืม ต้องอบรมสั่งสอนให้ดี” เฉินกั๋วต้งพยักหน้าเห็นด้วย

เฉินเข่อเอ๋อร์โดนแม่ลากไปทำนู่นทำนี่อยู่ในห้องโถง โดนบังคับให้ทักทายคนอื่นเป็นระยะ เด็กสาวโมโหจนหน้าจะแดงเหมือนแอปเปิลสุก

มองแขกที่มาอย่างไม่ขาดสาย ใจเฉินเข่อเอ๋อร์รู้สึกหมดแรง “พี่ดีเลิศขนาดนั้น ตอนนี้ยังมีแฟนที่ดีเลิศเหมือนกัน ถึงพี่เฉินโม่มา ก็คงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่ดี!”

“ช่างเถอะ ฉันยอมรับชะตากรรมเถอะ! ใครใช้ให้ฉันซวยที่มีพี่สาวดีเลิศขนาดนี้ล่ะ แล้วดันเกิดวันเดียวกับพี่สาวอีก!”

เฉินเข่อเอ๋อร์หมดคำจะพูด ดูจิตใจเหม่อลอย เหมือนหุ่นไม้ที่มีรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า ยิ้มบางๆ ซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเครื่องจักร

ผ่านไปครู่หนึ่ง แม่เฉินพูดว่า “เข่อเอ๋อร์ เหมือนเพื่อนเธอมาแล้วนะ เธอไปทักทายพวกเธอฝั่งนั้นสิ! เหลือโต๊ะฝั่งนั้นให้เธอสองโต๊ะคงพอใช่ไหม”

มองโต๊ะสองโต๊ะตรงมุม เฉินเข่อเอ๋อร์ยิ้มขมขื่นตรงมุมปาก แต่โต๊ะแค่สองโต๊ะก็พอแล้วจริงๆ อีกทั้งไม่แน่อาจเหลือที่ว่างเยอะด้วย

สถานที่จัดงานเตรียมพอประมาณแล้ว เฉินเข่อซินตัวหลักของวันนี้ ค่อยๆ ออกจากหลังเวทีมายังห้องโถงใหญ่ ดึงดูดสายตาของผู้คนจำนวนมากทันที

เฉินเข่อซินสวยอยู่แล้ว วันนี้ยิ่งแต่งหน้าแต่งตัวอย่างประณีต สวมชุดเจ้าหญิงสีขาวทั้งตัว ผมยาวดำขลับปิดไหล่ สวมมงกุฎเจ้าหญิงฝั่งเพชรและคริสตัล ส่องแสงแวววาวระยิบระยับ

เธอเพิ่งเดินออกมา ก็กลายเป็นจุดสนใจของทั้งงาน ชายหนุ่มจำนวนมากแววตาลุกโชน

“เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นคนตระกูลเฉินเหรอ สวยตามคาด มิน่าล่ะคุณชายหลี่ถึงคล้อยตามเธอทุกอย่าง” หัวหน้าตระกูลเล็กๆ ที่มาจากยานจิงพยักหน้าชื่นชม