บทที่ 1044

หากใช้แดนของโลกฝึกบู๊เพื่มาออธิบาย แดนของเฉินโม่ในขณะนี้คือแดนเทพ!

การเข้าสู่แดนเทพ คือการเข้าสู่ฟ้าดิน

ควบคุมพลังฟ้าดิน นี่คือแดนเทพ!

เฉินโม่ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีในการเดินทางหลายสิบกิโลเมตร แต่เมื่อเขากำลังจะถึงบ้านตระกูลไช่ เฉินโม่ก็หยุดกะทันหัน

ที่สี่แยกของถนนเส้นนี้ มีผู้หญิงใส่เสื้อผ้าเก่าหน้ามอมแมมผมยุ่งเหยิง นั่งคุกเข่าอยู่ข้างถนน กำลังขอทานผู้ที่เดินผ่านไปมาไม่หยุดหย่อน

แม้ว่าจะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นได้อย่างชัดเจน แต่หลังจากที่ความแข็งแกร่งของเฉินโม่ไปถึงระดับชั้นเจ็ดแดนรวมพลัง เพียงได้กลิ่นลมหายใจก็สามารถจดจำคนผู้นั้นได้

ขอเพียงเป็นคนที่เคยติดต่อกับเฉินโม่ เมื่อปรากฏตัวห่างจากเฉินโม่ภายในระยะสิบเมตร เฉินโม่ก็สามารถจดจำได้ทันที

และด้วยการพัฒนาความแข็งแกร่งของเฉินโม่ ขอบเขตนี้จะขยายต่อไปเรื่อยๆ ในเวลานั้นเฉินโม่ไม่ต้องใช้จิตสัมผัสกับพลังบำเพ็ญ ก็สามารถแยกแยะทุกคนที่อยู่ในระยะหนึ่งพันกว่ากว่ากิโลเมตรได้

เฉินโม่รับรู้แล้วว่า ผู้หญิงคนนั้นคือคุณหนูใหญ่ของตระกลูไช่ ชื่อไช่เหวินหย่า

เพียงแต่ทำไมไช่เหวินหย่าถึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เฉินโม่ไม่อาจรับรู้ได้

ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เฉินโม่ก็ปรากฏตัวอยู่ข้างๆไช่เหวินหย่า ไช่เหวินหย่าไม่ทันสังเกตเลย ยังเอาแต่ก้มหน้า และขอทานไปเรื่อยๆ

“ทำบุญทำทาน ขอข้าวกินหน่อย……ทำบุญทำทาน ขอข้าวกินหน่อย!”

คุณหนูใหญ่ผู้หยิ่งผยองและสวยงามของตระกูลไช่ ตอนนี้ได้เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ และดูเหมือนจะกลายเป็นขอทานโดยสมบูรณ์

ในแววตาเฉินโม่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ในเมื่อบางสิ่งได้ทำไปแล้ว ก็จะต้องได้รับการชดใช้ คือกฎของธรรมชาติ และแม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียนบุคคลที่ทรงพลัง ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ดังนั้นไช่เหวินหย่าจึงไม่คู่ควรกับความเห็นอกเห็นใจ คนที่เธอเคยทำร้ายในอดีตอาจจะทุกข์ยากกว่าสถานการณ์ปัจจุบันของเธอด้วยซ้ำ

แต่เฉินโม่ต้องการที่จะรู้ว่าในระหว่างที่เขาปลีกวิเวกฝึกฝน เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลไช่

เฉินโม่ยืนเอามือไขว้หลัง ยืนอยู่ตรงนั้น ราวกับไม่มีตัวตน ผู้คนมากมายเดินผ่านเขาไป เพียงมองไช่เหวินหย่าที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ราวกับว่าไม่เห็นเฉินโม่เลย

“ไม่คาดคิดว่าคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลไช่ที่เคยโดดเด่น จะตกอยู่ในสภาพนี้!” เสียงของเฉินโม่เรียบเฉย โดยไม่มีคำเยาะเย้ยถากถาง