บทที่ 1051

เมื่อเห็นคนมากมายเกลี้ยกล่อมตัวเอง เฉินโม่ไม่อยากให้ทุกคนผิดหวัง จึงกล่าวอย่างเรียบเฉย “ก็ได้ ฉันจะเชื่อพวกนาย”

“เออ ใช่แล้ว กู่หลินเฟิงอยู่ที่ไหน พาฉันไปดูเขาหน่อย！”

“เขาไม่ยอมมาโรงพยาบาล เช่าบ้านอยู่ข้างนอก เพื่อจะพักรักษาตัวด้วยตัวเอง！” เจี่ยจวินเซี่ยกล่าว

“พาฉันไปดูเขาหน่อย！” เฉินโม่กล่าว

“ฉันพานายไปเอง！” ห่าวเจี้ยนขันอาสาพาไป

“อืม” เฉินโม่พยักหน้า จากนั้นก็เดินไปยังหัวเตียงของจี๋ต๋าจิ่วตู หยิบยาออกมาหนึ่งเม็ด ใส่เข้าไปในปากของจี๋ต๋าจิ่วตูโดยตรง

อะแฮ่ม！

จี๋ต๋าจิ่วตูสำลักจากการกระทำที่หยาบกระด้างของเฉินโม่

“ไอ้เบื๊อกเฉิน นายให้ฉันกินยาอะไร? นายจะฆ่าฉันเหรอ!” จี๋ต๋าจิ่วตูบ่นว่าเขา

เฉินโม่ไม่ได้สนใจเขา หันหน้าไปพูดกับห่าวเจี้ยน “ไปกันเถอะ!”

เมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ห่าวเจี้ยนก็พาเฉินโม่นั่งรถแท็กซี่ ไปถึงชุมชนเก่าแก่แห่งหนึ่ง

ที่นี่เงียบสงบมาก เหมาะกับการพักฟื้นเป็นอย่างมาก

หลังจากลงรถ ห่าวเจี้ยนพลางเดินนำ พลางกล่าว “ไอ้กู้บอกว่าอาการบาดเจ็บเขาไม่ได้หนักหนาอะไร ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้เล่นถึงตาย!”

เฉินโม่ไม่พูดอะไร เดินตามห่าวเจี้ยนเข้าไปยังตึกหกชั้นหลังหนึ่ง

เมื่อเดินมาถึงชั้นสี่ ห่าวเจี้ยนก็พูดขึ้น “ตรงนี้แหละ”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก！

ห่าวเจี้ยนเคาะประตู

“ใคร?” ข้างในดังขึ้นด้วยเสียงที่เหนื่อยล้าของกู่หลินเฟิง