บทที่ 1055

“ไอ้หมอนี่ก็คือเฉินโม่?”

“ดูแล้วก็ไม่ได้พิเศษอะไรนี่นา！”

“หน้าอย่างเขาก็ได้ที่หนึ่งของโครงการแลกเปลี่ยน?”

มีคนพูดอย่างเย้ยหยัน

“คนเราไม่สามารถตัดสินกันที่รูปลักษณ์ภายนอก ไม่แน่เขาอาจจะเก่งจริงก็ได้” นักศึกษาคนอื่นพูดอย่างเยาะเย้ย

“เก่งอะไรเหรอ? ฉันทำไมดูไม่ออก?”

“ฮ่าๆ เก่งในการหาที่ตาย นายดูออกก็แปลกแล้ว！”

เผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยของผู้คน เฉินโม่เพิกเฉยต่อพวกเขา เดินเข้าไปในห้องโถงโดยใบหน้าไร้ความรู้สึก จนกระทั่งเดินมาถึงตรงหน้าของเซินกงหมิงถึงได้หยุดฝีเท้าลง

“นายก็คือเซินกงหมิง？” เฉินโม่ที่มองหน้าเซินกงหมิง แล้วถามอย่างเรียบเฉย

เซินกงหมิงยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ตอบ แต่ได้ถามกลับไปหนึ่งคำ “นายก็คือเฉินโม่?”

เฉินโม่พยักหน้า พูดด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย “น่าจะไม่ผิดแล้ว”

“ส่งตัวคนที่ทำร้ายเพื่อนของฉันออกมา ฉันจะพิจารณาปล่อยนายไป” เฉินโม่ที่จ้องมองเซินกงหมิงอยู่ น้ำเสียงราบเรียบ ท่าทีจริงจังมาก

เซินกงหมิงไม่ได้พูดอะไร หานทงที่อยู่ด้านข้างก็หัวเราะ “เฉินโม่ สมองของนายถูกลาถีบมาเหรอ? นายวิ่งมาหาที่ตายที่นี่คนเดียว ยังกล้ามาข่มขู่คุณชายเซินของพวกเรา?”

“ใครเป็นคนมอบความมั่นใจนี้ให้นาย？”

นักศึกษาที่อยู่ในนี้ก็เริ่มโห่ร้อง “ฮ่าๆ คุณชายหาน เขาคงคิดว่าที่นี่คือมหาวิทยาลัยหัวหนานมั้ง？ไอ้หมอนี่ อยากจะมากร่างที่นี่ ก็ไม่ประเมินกำลังของตัวเองเลย！”