บทที่ 1068

เฉินโม่มองเธอไปแวบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นหญิงสาวที่ถูกตามใจจนเสียคน ยิ้มๆและไม่ได้สนใจเธอ

เจี่ยงหยาวที่ไม่ได้พูดอะไรได้ดึงปลายเสื้อของหลินเหม่ยหลิง แล้วส่ายหัวให้เธอ เพื่อบอกให้เธออย่าทำแบบนี้

หลินเหม่ยหลิงนั้นไม่ฟังเลย ความประทับใจครั้งแรกที่เธอมีต่อเฉินโม่นั้นไม่เท่าไหร่ ก็ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง อีกอย่างบนตัวเขายังให้ความรู้สึกที่สูงส่ง ทำให้สาวสวยอย่างเธอที่มีมาตรฐานสูง แอบให้คะแนนเฉินโม่ในด้านลบโดยตรง

“ไม่รู้เลยจริงๆ หยาวหยาวชอบไอ้หมอนี่ตรงไหน กลับอวยเขาหนักมาก” หลินเหม่ยหลิงถึงขั้นสงสัย เฉินโม่นั้นได้ทำอะไรเจี่ยงหยาวหรือเปล่า ไม่เช่นนั้น ทำไมเจี่ยงหยาวถึงได้เทิดทูนบูชาเขาขนาดนี้?

เจี่ยงหยาวไม่รู้ความคิดของหลินเหม่ยหลิงเลย เข้าใจว่าหลินเหม่ยหลิงที่เจอเฉินโม่ครั้งแรก ยังไม่สนิทกัน อาจจะไม่ประทับใจเฉินโม่ รอให้สนิทกันก็คงดีขึ้น

“ที่นี่ไม่เหมาะแก่การคุย เราไปหาที่นั่งคุยกันเถอะ!” เจี่ยงหยาวเสนอ

เฉินโม่พยักหน้า “ได้สิ เธอเลือกสถานที่เลย!”

“อืม!” เจี่ยงหยาวพยักหน้าอย่างดีใจ

เจี่ยงหยาวได้พาหลินเหม่ยหลิงที่สีหน้าไม่เต็มใจเดินไปพร้อมกับเฉินโม่

ด้านหลังของประตูมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มสวมแว่นคนหนึ่งได้เดินออกมา เขามองเบื้องหลังของทั้งสามคน ใบหน้าปรากฏด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา หันหลังเดินกลับเข้าไปในมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว

เจี่ยงหยาวพาเฉินโม่มาถึงร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ทั้งสามคนได้หาที่เงียบๆนั่งลง แล้วเริ่มการสนทนา

หลังจากที่ทักทายกันสั้นๆ แล้ว เฉินโม่มองเจี่ยงหยาว ยิ้มแล้วถาม “ที่เธอเรียกพี่มา ก็เพื่ออยากจะคุยกับพี่แค่นี้? ไม่มีเรื่องอื่นแล้วเหรอ?”

ถามเสร็จ ดวงตาคู่นั้นของเฉินโม่ที่ลึกเหมือนดวงดาวได้จ้องมองเจี่ยงหยาวอย่างเงียบๆ มองจนเจี่ยงหยาวตื่นเต้น

เจี่ยงหยาวก้มหน้าลง พูดอย่างเสียงเบา “ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ไม่สามารถปิดบังพี่เฉินโม่ได้เลย ฉันมีเรื่องอยากจะให้พี่ช่วยจริง”