บทที่ 1098

“บังเอิญจริงๆ!” ชายหนุ่มคนนั้นฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว เจตนาไม่ดีแฝงอยู่ในรอยยิ้ม

“ใช่ บังเอิญมาก” เฉินโม่สีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงก็นิ่งเช่นกัน

“เทียนหนิง คนนี้คือใครเหรอ” ชายวัยกลางคนท่าทางน่าเกรงขามดูไม่ธรรมดาที่อยู่ด้านหลัง ยิ้มบางๆ แล้วถามขึ้น

ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือเย่เทียนหนิง คุณชายตระกูลเย่ ตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งของมณฑลซีไห่

เพราะตอนนั้นมู่หรงยานเอ๋อร์รู้สึกดีกับเฉินโม่ เย่เทียนหนิงหึงจนเกือบขัดแย้งกับเฉินโม่ แต่ต่อมาโดนจินเพ่ยอวิ๋น คุณหนูตระกูลจินห้ามเอาไว้ จึงแยกกัน

แม้ต่อมาจะรู้ตัวตนของเฉินโม่ แต่เย่เทียนหนิงไม่ได้ท้อกับเรื่องนี้ หนำซ้ำยังพยายามขึ้น หวังว่าจะมีสักวันที่แซงเฉินโม่ได้

คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เจอเฉินโม่ในงานประชุมสุดยอดของมณฑลซีไห่

เย่เทียนหนิงมองเฉินโม่ แล้วยิ้มอย่างท้าทาย พูดกับเย่อู๋ต้าวผู้เป็นพ่ออย่างราบเรียบว่า “เขาเป็นเพื่อนที่ผมรู้จักเมื่อก่อน พ่อไปก่อนเถอะ ผมขอคุยกับเขาสักครู่!”

เย่อู๋ต้าวพยักหน้า “งั้นนายรีบหน่อยละกัน”

เมื่อเดินผ่านข้างเฉินโม่ เย่อู๋ต้าวยิ้มบางๆ ให้เฉินโม่ ถือเป็นการทักทาย

ผู้มีอิทธิพลที่มีชื่อเสียงสะเทือนมณฑลซีไห่คนนี้ ดูเข้ากับคนง่ายมาก

เฉินโม่พยักหน้าเบาๆ ถือเป็นการตอบกลับ

เย่อู๋ต้าวออกไป จู่ๆ เย่เทียนหนิงเผยธาตุแท้ออกมา มองเฉินโม่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย “ยานเอ๋อร์สบายดีไหม”

เฉินโม่หน้านิ่ง ตอบกลับอย่างราบเรียบว่า “สบายดีมาก”

เย่เทียนหนิงยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “ไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ นายก็ยังดูจะตายแหล่มิตายแหล่เหมือนเดิมเลยนะ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่ายานเอ๋อร์ชอบนายตรงไหน”

เฉินโม่ไม่โกรธสักนิด เขามองเย่เทียนหนิง แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “แต่ก็แข็งแกร่งกว่านาย ไม่งั้นทำไมยานเอ๋อร์ถึงไม่เลือกนายล่ะ”

“นาย......” คำพูดเฉินโม่เพียงประโยคเดียว ทำให้เย่เทียนหนิงโมโหจนจุกอก

“ไอ้หนุ่ม นายได้ใจได้ไม่นานหรอก ฉันจะบอกข่าวร้ายกับนาย ฉันสอบเข้าที่นั่นได้แล้ว รอวันที่ฉันเรียนจบกลับมา จะเป็นวันที่ฉันแย่งยานเอ๋อร์กลับมา!”