บทที่ 1100

“ถ้าเพลงกระบี่พันของฉันถึงขั้นที่สี่แดนกระบี่เหินเวหา จะสามารถเหาะอยู่บนกระบี่ได้ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เพิ่งอยู่ขั้นที่สอง ดูเหมือนต้องรีบฝึกเพลงกระบี่พันแล้ว”

“ตอนนี้คงทำได้เพียงค่อยๆ หา”

เฉินโม่สีหน้าเรียบเฉย เดินเข้าไปในภูเขา

ในเวลาเดียวกัน ในห้องทำงานของประธานเหม่ยหวา กรุ๊ป ที่มณฑลฮ่านหยาง

หลี่ซู่เฟินเอามือข้างหนึ่งก่ายหน้าผาก ยืนค้ำโต๊ะทำงานอยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม

เวินฉิงยืนใบหน้ากังวลอยู่ข้างๆ มองหลี่ซู่เฟินเหมือนจะพูดอะไร แต่ก็ไม่พูดออกมา

บรรยากาศในห้องดูกดดัน ทำให้คนหายใจไม่ค่อยออก

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่ซู่เฟินมองเวินฉิง แล้วถามว่า “สามารถร่วมเงินทุนจากส่วนอื่นมาได้ไหม”

เวินฉิงส่ายหน้า “ไม่ได้แล้วค่ะ ถึงมีก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้ช่วยอะไรเลยค่ะ!”

หลี่ซู่เฟินขมวดคิ้ว “ตอนนี้ช่องว่างทางการเงินในปัจจุบันของเราใหญ่แค่ไหนกันแน่”

เวินฉิงสูดหายใจลึก สีหน้าหนักใจ ราวกับว่าถ้าพูดออกมาจะทำให้หลี่ซู่เฟินตกใจ

แต่สุดท้ายเธอก็พูดออกมา “อย่างน้อยห้าหมื่นล้านค่ะ!”

หลี่ซู่เฟินตกใจ “ขาดเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”

เวินฉิงพยักหน้า ใบหน้าสวยมีความโมโหผุดขึ้นมา “ครั้งนี้ตระกูลหลี่วางแผนมาเป็นเวลานาน จงใจล่อให้เราติดกับดัก ไม่งั้นช่องว่างทางการเงินของเราคงไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอกค่ะ”

ความสิ้นหวังผุดขึ้นบนใบหน้าหลี่ซู่เฟิน “ห้าหมื่นล้านเลยนะ ครั้งนี้ตระกูลหลี่กะเอาให้ตาย ไม่มีโอกาสให้เราลุกเลย!”

เวินฉิงใบหน้าไม่พอใจ “ประธาน เราจะนั่งรอความตายไม่ได้นะคะ ครั้งนี้ตระกูลหลี่ใช้โปรเจค ‘อุทยานมังกร’ เอาเงินเราไปติดอยู่ในตลาดหุ้น แต่ถ้าเราอดทนผ่านช่วงนี้ไปได้ ไม่เพียงแต่จะเอาเงินกลับมาได้ ยังสามารถทำเงินได้ก้อนใหญ่ด้วย!”