บทที่ 1110

ครั้งนี้เขาประมาทมาก คิดไม่ถึงว่าจะมีผู้สืบทอดของผู้บำเพ็ญ ปรากฏตัวบนโลกนี้อย่างกะทันหัน ต่อไปเขาต้องทำอะไรระมัดระวังและละเอียดรอบคอบมากกว่านี้

“การมาซีเป่ยครั้งนี้ เสียเวลาไปครึ่งเดือนกว่า ต้องรีบถามข่าวคราวของคนสนิทและเพื่อนของฉัน หวังว่าคนนั้นจะไม่เสียสติจนถึงขั้นที่ไม่ปล่อยคนธรรมดาเอาไว้”

เฉินโม่ออกจากเขาเยี่ยนตั้ง รีบหาที่ชาร์จแบตมือถือ หลังจากนั้นโทรหาเฉินซงจื่อเป็นอันดับแรก

หลังจากคุยกับเฉินซงจื่อเรียบร้อย สีหน้าเขาผ่อนคลายลง แต่กลับมีความอาฆาตฉายออกมาทางแววตา

“ตระกูลหลี่ไม่ยอมล้มเลิกความคิดชั่วร้ายจริงๆ!”

หลังจากนั้นเฉินโม่โทรหามู่หรงยานเอ๋อร์ ทราบว่าพวกเพื่อนที่มหาวิทยาลัยหัวหนานปลอดภัยดี เฉินโม่โล่งอกสักที

“ในเมื่อมหาวิทยาลัยหัวหนานไม่มีเรื่องอะไร งั้นฉันไปฮ่านหยางก่อนดีกว่า สองสามวันนี้แม่กับพี่เวินฉิงคงร้อนใจแทบแย่แล้ว”

เฉินโม่ขึ้นไปบนรถไฟฟ้าความเร็วสูงที่มุ่งหน้าไปฮ่านหยาง เพิ่งขึ้นมาบนรถ เจียงเหอซานก็โทรมา

เฉินโม่ขมวดคิ้วเบาๆ เจียงเหอซานเป็นฝ่ายโทรหาเขา ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่

“หัวหน้า โทรหาผมมีอะไรหรือเปล่าครับ” เฉินโม่รับสาย น้ำเสียงดูไม่ค่อยใส่ใจ

เมื่อได้ยินเสียงเฉินโม่ เจียงเหอซานโมโหจากหลายๆ เรื่อง แม้หัวหน้าเตือนเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าต้องปฏิบัติกับเฉินโม่อย่างสุภาพและเป็นมิตร แต่เขาทนไม่ไหวแล้ว

“ไอ้หนุ่ม ตอนนี้นายกำลังรีบไปเหม่ยหวา กรุ๊ปสินะ!”

เฉินโม่ไม่ตอบ จากคำพูดของเจียงเหอซาน เฉินโม่เดาอะไรได้เยอะเลย

“ดูเหมือนทางการจับตาดูเหม่ยหวา กรุ๊ปอยู่ตลอด อย่าบอกนะว่าพฤติกรรมของตระกูลหลี่ เป็นความยินยอมของพวกเขา”

แววตาเฉินโม่แปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก ถ้าทางการตัดสินใจยืนข้างตระกูลหลี่ งั้นเขาคงต้องเปลี่ยนแปลงท่าทีที่มีต่อทางการแล้ว

เฉินโม่ยังไม่ได้ตอบ แต่เจียงเหอซานพูดต่อ “หึ ไอ้หนุ่ม ฉันเดาถูกใช่ไหมล่ะ! แต่นายไม่ต้องคิดอะไรเยอะ จากกำลังของเหม่ยหวา กรุ๊ปในตอนนี้ เป็นปกติที่เราจะแอบจับตามอง”