บทที่ 1155

เฉินตงหรานเป็นคุณปู่สายเลือดเดียวของเฉินโม่ เป็นคนจริงใจ เมื่อได้ยินดังนั้นก็ได้แต่ยิ้มเบา ๆ และพูดว่า “ไม่พอใจแล้วอย่างไร ? ลูกตนเองไม่มุมานะ จะโทษใครกันล่ะ ?”

เฉินตงหวาหัวเราะฮ่าฮ่า “วางใจเถอะ ยังไงก็ทำได้ตั้งแปดล้าน ถือว่ายังได้กำไร ดีกว่าสละสิทธิ์เสียอีก !”

คำพูดเดียว สายตาทุกคู่ก็จับจ้องไปยังเฉินจิงเย่เพียงจุดเดียว

คำพูดสละสิทธิ์ของเฉินตงหวาเมื่อสักครู่ นอกจากเฉินโม่แล้วยังจะมีใครได้อีก ?

ขณะนั้นเอง เฉินตงซุ่นก็ตะโกนเสียงดังออกมาว่า “เอาล่ะ ต่อไป เฉินลู่”

ชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินขึ้นไป นำหลักฐานทรัพย์สินไปมอบให้

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินตงซุ่นก็ประกาศออกมาเสียงดัง “เฉินลู่ ทุนเริ่มต้นสิบล้าน กำไรหนึ่งปีสามสิบล้าน”

ด้านล่าง ผู้ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับเฉินลู่ส่งเสียงปรบมือให้กับเขา

“เฉินลู่สุดยอดจริง ๆ ปีนึงกำไรตั้งสามสิบล้าน แค่นี้ก็เยี่ยมยอดแล้ว”

แม้แต่เฉินตงซุ่นและเหล่าทายาทรุ่นที่สองยังอดที่จะพยักหน้าให้ไม่ได้ ผลงานระดับนี้ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว

เฉินหลี้ที่นั่งอยู่ แสยะยิ้มอย่างดูถูก “กำไรแค่สามสิบล้าน มีอะไรน่าดีใจตรงไหน”

พูดจบ เขาก็มองไปยังเฉินเหล่ย สายตาเขาเจ็มไปด้วยยั่วยุ

พอดีที่เฉินเหล่ยก็มองไปเขา สายตาของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

หลังจากที่เฉินลู่ลงจากสนาม เฉินตงซุ่นก็ตะโกนขึ้นอีกครั้ง “คนต่อไป เฉินหลี้ !”

เฉินหลี้ละลายตากลับมา เดินขึ้นไปด้วยใบหน้าหยิ่งผยอง

ผู้ที่อยู่ข้าง ๆ เฉินหลี้ ต่างพากันชูนิ้วโป้งให้แก่เฉินหลี้ “พี่เฉินหลี้ สู้ ๆ รางวัลต้องเป็นของพี่แน่นอน”

เฉินฉีที่อยู่ข้างเฉินเหล่ยพูดอย่างแผ่วเบาว่า “พี่เฉินเหล่ย เฉินหลี้มันจะโอหังเกินไปแล้ว พี่ต้องบดขยี้ความเย่อหยิ่งของมันให้ได้นะ”

เฉิยเหล่ยยิ้มเบา ๆ “วางใจเถอะ ฉันจะระบายความแค้นให้กับนายเอง !”