บทที่ 1227

นักรบของประเทศอเมที่มีหนวดเครา เดินออกมาทันที

เขายืนอยู่ตรงหน้าเฉินโม่ มองเฉินโม่ด้วยดวงตาดุร้าย และกล่าวว่า “เจ้าหนูจากประเทศหัวเซี่ย ฉันจะต่อสู้กับแกเอง!”

เกียร์หยิบขวานขนาดใหญ่ออกมาจากด้านหลัง ซึ่งใหญ่กว่าร่างกายของเฉินโม่

“เจ้าหนู มาลองขวานของฉัน!”

หลังจากเกียร์กล่าวจบ เขาก็ยกขวานใหญ่ขึ้น และพุ่งไปหาเฉินโม่

เฉินโม่ไม่ได้ลงมือทันที แต่รอให้เกียร์ข้ามเส้นที่เขาวาดไว้ แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “ผมบอกแล้ว คนที่ล้ำเส้นจะต้องตาย!”

หลังจากกล่าวจบ ก็ยังไม่เห็นเฉินโม่เคลื่อนไหว แต่แสงสีทองประกายผ่านลำคอของเกียร์อย่างรวดเร็ว

เกียร์หยุดฝีเท้าทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก จากนั้นร่างใหญ่ของเขาล้มลงพร้อมกับเสียงดังโครมคราม ฝุ่นกระจายไปทั่ว

“ตายแล้ว!”

ทุกคนมองภาพนี้ด้วยความตกใจ สมาชิกของสี่ประเทศตะโกนออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

แม้แต่หัวหน้าทีมอย่างอแมนดัส พอลและคนอื่น ๆ ของสี่ประเทศ ก็มองเฉินโม่ด้วยความตกใจ และสีหน้าเคร่งขรึม

เหลยจ้านอ้าปากกว้างจนใหญ่พอที่จะยัดไข่เข้าไปได้ ผ่านไปสักครู่ ถึงได้สติกลับมาจากความตกใจ เขากล่าวพึมพำด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “ไอ้ตัวโตนั่นตายแล้ว!”

“ตายแล้ว!” ลี่เซี่ยวกล่าวพึมพำด้วยสีหน้าตกตะลึงเช่นเดียวกัน

“เขาตายได้อย่างไร? นี่...นี่มันเป็นไปได้ยังไง! เมื่อสักครู่ผมต่อสู้กับเกียร์ เขาแข็งแกร่งกว่าผม เขาถูกเฉินโม่ฆ่าตายด้วยกระบวนท่าเดียวแบบนี้เหรอ?”

เหลยจ้านไม่เชื่อ และไม่สามารถยอมรับได้ สิ่งที่ทำให้เขาไม่สามารถยอมรับได้มากที่สุดคือ เฉินโม่สามารถฆ่าเขาตายด้วยกระบวนท่าเดียวได้ใช่ไหม?