บทที่ 1238

ภายใต้แรงกดดันของผู้นำ ทุกคนในตระกูลเฉินไม่เอ่ยปากพูดอีก แต่ในใจของทุกคนรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก อีกสามวันถ้าหากยังหาตัวเฉินโม่ไม่เจอ คนคนนั้นก็จะทำให้ตระกูลเฉินเลือดนอง

“รอดูก่อนว่าผู้นำจะหาตัวช่วยได้ไหม ถ้าหากทางการไม่สนใจเรื่องนี้ งั้นพวกเราจะต้องให้ผู้นำตามเฉินโม่กลับมา!” คนตระกูลเฉินแอบตัดสินใจ

สมรภูมิห้าประเทศ จีอู๋หยาและคนอื่นๆ ปกป้องเฉินโม่อย่างแน่นหนา ไม่กล้าที่จะลดละแม้แต่ชั่วครู่เดียว

เฉินโม่เข้ากรรมฐานหนึ่งชั่วโมง ถึงจะลืมตาขึ้น

“อีกนานแค่ไหนถึงจะสิ้นสุด?” เฉินโม่ถามขึ้น

“ยังมีอีกแปดกว่าชั่วโมง!” เหลยจ้านพูด

เฉินโม่พยักหน้า “เพียงพอแล้ว พวกนายตามสบาย ฉันไปทำธุระนิดหน่อย!”

“ตกลง!” จีอู๋หยาและคนอื่นตอนนี้เริ่มเชื่อใจเฉินโม่อย่างไม่มีเงื่อนไขแล้ว

หลังจากเฉินโม่ออกไป จีอู๋หยาพูด “พวกเราล่าสัตว์อสูรต่อเถอะ!”

เฉินโม่รอดข้ามพื้นที่ขนาดใหญ่ มีความคิดหนึ่งเกิดขึ้นในตอนที่เขาฆ่าคนประเทศอเมสองคนนั้น

เพียงแต่เป็นเพราะการต่อสู้ที่ดุเดือดเมื่อครู่ เขาไม่มีโอกาสได้ทำ

ตอนนี้ ยังอยู่ห่างจากเวลาจบเกมอีกระยะหนึ่ง พอดีกับที่เฉินโม่สะดวกที่จะทำเรื่องนี้

อีกอย่างผ่านการสู้รบดุเดือดเมื่อครู่ ระหว่างสี่ประเทศที่เหลือเกิดแตกแยกขึ้น เริ่มแยกกันปฏิบัติการ เปิดทางให้เฉินโม่ไปทำเรื่องนี้พอดี

เฉินโม่ระเบิดความเร็วเต็มที่ ถึงแม้พละกำลังในตอนนี้ฟื้นฟูไม่ถึงหนึ่งในสาม แต่คนพวกนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาตรงไหน

เฉินโม่ไม่กังวลว่าจะถูกรุมโจมตีอีกครั้ง

ในที่สุดเฉินโม่มาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง หาคนประเทศฟาเหล่านั้นพบ

อาเธอร์และคนอื่นที่กำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์อสูรตัวหนึ่งอยู่ เมื่อเห็นเฉินโม่ที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ก็ตกตะลึงทันที

อาเธอร์จะชักกระบี่ในหินออกมา เหมือนกับกังวลว่าถ้าหากชักออกมาช้าเกินก็จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว

เพียงแต่เฉินโม่กลับห้ามเขาไว้