บทที่ 125 ถูกมองข้าม

เดิมทีเฉินโม่ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวการต่อสู้แย่งชิงกันของโลกภายนอก แต่ตระกูลหลินก็บ้าอำนาจเกินไป แค่เพราะเรื่องของหลินเทียนหยา ถึงกับต้องเอาฉู่เหวินสงมาเกี่ยวข้องด้วย

"ก็ได้ ผมรับปาก ตอนกลางคืนคุณส่งคนมารับผมแล้วกัน!"

ฉู่เหวินสงดีใจมาก "ได้ครับๆ ขอบคุณมากครับเฉินไต้ซือ!"

ฉู่เหวินสงเจอกับภัยครั้งนี้ จริงๆ แล้วเหตุผลหลักๆ ก็เป็นเพราะเฉินโม่ เฉินโม่รับปากช่วยฉู่เหวินสง ก็ถือว่ามาแก้ปัญหานี้ที่ก่อไว้

ตอนหกโมงเย็น ฉู่เหวินสงโทรเข้ามา ถามหาที่อยู่ของเฉินโม่ แล้วก็ส่งคนขับรถมารับเฉินโม่

เฉินโม่ก็เตรียมจะพาเฉินซงจื่อออกไปด้วย ซังซังกลับรีบพาเอียนชิงเฉิงออกมา จะตามเฉินโม่ไปด้วยเสียให้ได้

ทำอะไรไม่ได้ เฉินโม่ก็เลยต้องให้เธอทั้งสองไปด้วย

บ้านของฉู่เหวินสง อยู่ที่กลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรัง ตำแหน่งที่ตั้งเป็นรองแค่บ้านสี่ทิศที่หรูหราที่สุดเท่านั้นเอง แพงกว่าบ้านของอานเข่อเยว่หลายเท่า

เฉินโม่ก็พาเอียนชิงเฉิงมาถึง ฉู่เหวินสงก็ออกมาต้อนรับ ที่ด้านหลังของฉู่เหวินสง มีชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมยาวสีกรมยืนอยู่

"เฉินไต้ซือ ในที่สุดคุณก็มา เชิญเข้ามาเลยครับ!" ฉู่เหวินสงพูดอย่างมีมารยาท

เฉินโม่พยักหน้าเบาๆ แล้วตามฉู่เหวินสงเข้าบ้านไป ชายวัยกลางคนคนนั้นมองเอียนชิงเฉิงที่ด้านหลังของเฉินโม่ ดวงตาตะลึงกับความสวย

ในห้องโถง มีโต๊ะงานเลี้ยงวางอยู่ ดูแล้วอาหารยังมาวางไม่ครบ

"ทุกท่านเชิญนั่งครับ!" ฉู่เหวินสงยิ้มเชิญ

พวกของเฉินโม่ทั้งหลายก็นั่งลง ชายวัยกลางคนคนนั้นนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉินโม่ จ้องมองเฉินโม่อยู่บ่อยๆ สายตาค่อนข้างดูถูก