บทที่ 1294

ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเห็นความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดาของเฉินโม่แล้ว และยังรู้ว่าเฉินโม่เป็นผู้บำเพ็ญ แต่ความคิดของเฉินจิงเย่นั้น ยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงด้วยระยะเวลาสั้น ๆ ได้

“ผมรู้แล้วครับคุณพ่อ คุณพ่อพักผ่อนเถอะ ผมรับรองว่าจะไม่ให้เสียการเรียน!”

“แบบนี้ค่อยยังชั่ว” หลังจากเฉินจิงเย่กล่าวจบ เขาก็เดินไปที่ห้องนอน

เฉินโม่กลับห้องนอนของตนเอง นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ยังคงคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้

“หูหยางหยู่ต้องปิดบังอะไรบางอย่างไว้อย่างแน่นอน ถ้าพบเธออีกครั้ง ผมต้องถามเธอให้ชัดเจน”

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้การฝึกเป็นเรื่องสำคัญ ควรปล่อยเรื่องน่าเบื่อเหล่านั้นไว้ก่อน!”

เฉินโม่เลิกคิดฟุ้งซ่านทันที แล้วเริ่มฝึก

วันรุ่งขึ้น เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนมาหาเขา

เมื่อเห็นเฉินโม่ เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนรู้สึกตื่นเต้นมาก

เฉินโม่มองผู้หญิงที่ตนเองเป็นคนเปลี่ยนชะตากรรมของเธอ พยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณไปเขาซูคงคราวนี้ เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ไม่น้อย ตอนนี้คุณเกือบจะทะลวงสู่แดนคุ้มกายแล้ว!”

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนรู้สึกอายเล็กน้อย และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นเพราะฉันโชคดี ฉันเป็นปรมาจารย์แดนคุ้มกาย แต่เกรงว่าจะสู้ปรมาจารย์แดนชี่แท้ไม่ได้!”

“เฉินโม่ คุณสามารถช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม?” เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนมองเฉินโม่ด้วยความคาดหวัง

“เรื่องอะไร” เฉินโม่ถาม

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็พูดออกมา “เรื่องเป็นแบบนี้ ฉันถูกใจกระบี่ที่ขายอยู่ที่แผงลอยริมถนน หวังว่าคุณจะสามารถช่วยซื้อมันกลับมาให้ฉัน”

“อ้อ ผมคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่เสียอีก? แค่กระบี่ที่ขายอยู่ที่แผงลอยริมถนนเท่านั้น หากคุณไม่มีเงิน คุณสามารถไปยืมกับพวกถานชิวเซิงได้ ไม่จำเป็นต้องรอผมกลับมา” เฉินโม่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนปิดปากและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันรู้ว่าคุณจะต้องเข้าใจผิด แผงลอยริมถนนที่ฉันพูดถึง ไม่ใช่แผงลอยริมถนนธรรมดา”