บทที่ 138

ซังซังกับเอียนชิงเฉิงก็ตกใจจนหน้าซีดขาว กอดกันแน่น ไม่สนใจความปลอดภัยของเฉินโม่เลย

เฉินซงจื่อก็สีหน้าหนักใจ สองมือกำแน่น เตรียมจะลงมือช่วย

เฉินโม่ก็สีหน้านิ่ง ราวกับเป็นเรือน้อยที่ลอยเคว้งในคลื่นลูกใหญ่ พร้อมจะมีอันตรายถึงชีวิตได้ตลอดเวลา

"ปล่อยวิญญาณอะไรของมึงมาเลย เดี๋ยวกูเอาสายกำจัด!"

เฉินโม่ยื่นสองมือออกไป แล้วก็เสียงนิ่งเย็นว่า "สายฟ้าจงมา"

ตูม!

สายฟ้าสองสายใหญ่ขนาดเท่าแขน ปรากฏขึ้นในมือของเฉินโม่ทั้งสองข้าง ราวกับเป็นงูกสายฟ้า ขยับไปมาไม่หยุด

"เคล็ดฟ้าร้อง!"

ชิวอู๋มิ่งสีหน้าตกใจ "มึงคือผู้สืบทอดของสำนักเทียนซือ!"

เฉินโม่ไม่ได้สนใจเขา ปากก็บัญชาการว่า "ทำลาย!"

สายฟ้าสองสาย ฟาดลงมาจากฟ้า สายหนึ่งฟาดลงใส่หัวกะโหลกทั้ง6 อีกสายฟาดใส่ตัวของชิวอู๋มิ่ง

สายฟ้าขับไล่สิ่งชั่วร้ายได้ เคล็ดฟ้าร้องของสำนักเทียนซือ แต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นวิชาที่ไม่ถูกกับพรรคภูติผี และสายฟ้าที่เฉินโม่เรียกมา มันรุนแรงกว่าของสำนักเทียนซืออีก

นี่ยังถือว่าเฉินโม่มีพละกำลังที่ต่ำเกินไป ถ้าเขาได้มีพลังระดับแดนยาทอง แล้วเรียกสายฟ้ามา เกรงว่าตึกนี้ก็คงจะถูกสายฟ้าฟาดใส่จนเป็นซาก

หัวกะโหลกทั้ง6ก็สลายหายไป สายฟ้าก็หายไปเหมือนกัน

ชิวอู๋มิ่งเผยเสียงร้องออกมาแปลกๆ แรงที่เหลือพ่นควันดำออกมาจากปาก ทั้งตัวก็ผอมไป ก่อนหน้านี้ยังอ้วนอยู่ วินาทีต่อมาก็ผอมจนเหลือหนังหุ้มกระดูก!

ควันสีดำพวกนั้นกลายเป็นหัวกะโหลกนับพัน สุดท้าย ก็รวมกันเป็นหนึ่งร่าง คล้ายๆ ตัวของชิวอู๋มิ่ง

เงาดำนั้นมากำบังตรงหน้าของชิวอู๋มิ่ง เข้าไปปะทะกับสายฟ้าอย่างแรง

โครม!