บทที่ 1452

หยูจุนโม่โกรธจนหน้าแดง ตะโกนพูดอย่างขุ่นเคือง “ไอ้แก่เอ๊ย เมื่อกี้แกมันก็แค่โชคดีเท่านั้น ตอนนี้ฉันจะให้แกชื่นชมพลังที่แท้จริงของฉัน！”

หยูจุนโม่ไม่กล้าประมาทอีก ครั้งนี้เขาโจมตีอย่างระมัดระวัง แต่ว่าหลังจากที่เฉินกั๋วเหลียงผ่านการชนะมาแล้ว ในใจก็เชื่อมั่นกับเทคนิคการต่อสู้ที่เฉินโม่สอน ขณะที่ใช้หมัดไร้ขอบเขตก็ยิ่งคร่องมือไปอีก

หยูจุนโม่ที่อยู่ใต้หมัดของเฉินกั๋วเหลียง ฝืนสู้ไปสิบกว่าท่าก็พ่ายแพ้ในที่สุด ถูกเฉินกั๋วเหลียงชกเข้าให้กับที่หน้าอก แล้วล้มนั่งอยู่บนพื้น

“คุณชาย！”

ชายชราสองคนกระโจนเข้าไปยังข้างกายของหยูจุนโม่ มองหยูจุนโม่อย่างเป็นห่วง และพูดว่า “คุณชาย วิชาการต่อสู้ที่เขาใช้นั้นยอดเยี่ยมมาก คุณไม่ใช่คู่ของสองเขา!”

หยูจุนโม่ยอมรับความจริงนี้ไม่ได้ คำรามเสียงดัง “เป็นไปไม่ได้ เมื่อวานเขายังพ่ายแพ้ให้กับฝีมือของฉันอยู่เลย นี่แค่เวลาสั้นๆหนึ่งวัน เขาก็สามารถชนะฉันได้? ให้ตายฉันก็ไม่เชื่อ！”

“คุณชาย คุณพักผ่อนก่อน ให้พวกเขาช่วยคุณแก้แค้นเอง！” ชายชราที่สวมชุดจีนยาวพูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ

หยูจุนโม่จ้องมองเฉินกั๋วเหลียงอย่างโกรธเคือง กัดฟันเอาไว้ พยักหน้าแล้วพูด “ได้ เพียงแต่ว่าพวกแกไม่ต้องฆ่ามัน ฉันจะถามมันว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้น พลังหมัดของมันไปฝึกมาจากไหน”

“คุณชายวางใจได้เลย เราจะเก็บชีวิตมันเอาไว้”

ชายชราคนนั้นพูดจบ ก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองเฉินกั๋วเหลียงด้วยสีหน้าที่ขุ่นมัว “ให้ผมได้เรียนรู้วิชาสุดยอดนี้ด้วยเถอะ！”

เพิ่งสิ้นเสียงพูด ร่างของชายชราก็หายไปจากที่เดิม

ตู๊ม！

ชายชราได้ชกหมัดไปทางเฉินกั๋วเหลียง แต่ว่าได้ถูกเฉินกั๋วเหลียงรับไว้ได้อย่างแม่นยำ

“เป็นไปได้ยังไง! คุณสามารถคำนวณทิศทางการโจมตีของฉันได้จริงๆ! ”ชายชราตกใจและมองไปที่เฉินกัวเหลียงด้วยความไม่เชื่อ

“ฮ่าๆ เสี่ยวโม่ เทคนิคที่นายสอนให้ปู่ใช้ดีจริงๆ ไม่ต้องมองด้วยสายตา ให้สัมผัสไปตามพลัง ทุกการเคลื่อนไหวของเขาล้วนอยู่ในการรับรู้ของปู่” เฉินกั๋วเหลียงหัวเราะอย่างดีใจ

สิ่งที่เฉินโม่สอนเฉินกั๋วเหลียงไม่ใช่ทักษะเฉพาะ แต่เป็นความรู้สึกตัวขึ้นพื้นฐาน เฉินกั๋วเหลียงมีพลังของปรมาจารย์อยู่แล้ว แม้ว่าจะพลังสัมผัสอาจไม่แข็งแกร่งเหมือนกับผู้บำเพ็ญ แต่ว่าขอบเขตพลังสัมผัสของเขาก็ไม่ได้อ่อนแออะไร เพียงแค่เมื่อก่อนเฉินกั๋วเหลียงไม่รู้จักใช้มัน หลังจากที่เฉินโม่ชี้แนะแล้ว เฉินกั๋วเหลียงก็ใช้มันได้คล่องมือเลย