บทที่ 1454

“อ้อ นายว่าพวกเขายังจะกลับมาอีกเหรอ?” เฉินกั๋วเหลียงถามอย่างสงสัย

เฉินโม่พยักหน้า “เมื่อกี้ไอ้หมอนั่นทิ้งผู้อาวุโสสองคนนั้นเอาไว้ ก็เพื่อกลับไปส่งข่าว เชื่อว่าคนที่จะมาช่วยพวกเขาจะมาถึงที่นี่ในไม่ช้า”

“ฮ่าๆ ดี ถ้าอย่างนั้นปู่ก็จะได้สู้อย่างมันสะใจอีกครั้ง！” เฉินกั๋วเหลียงดีใจ

เฉินเยว่หมดคำพูดไปชั่วขณะ เธอไม่เคยรู้มาก่อน ที่แท้คุณปู่รองที่อ่อนโยนและสำรวมมาโดยตลอด กลับมีด้านที่ชอบต่อสู้ด้วย

อย่างไรก็ตามเฉินเยว่รู้สึกว่ามีความจำเป็นที่จะต้องเตือนเฉินโม่ “คุณปู่รอง น้องเฉินโม่ ฉันรู้สึกว่าเราควรที่จะเตรียมความพร้อมไว้หน่อย ไปสืบดูว่าพวกเขาจะนำคนมาเท่าไหร่”

“ไม่ต้องหรอก ฉันเคยต่อสู้กับคนของโลกบู๊โบราณมาก่อนแล้ว เข้าใจในความสามารถของพวกเขาแล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะมาเท่าไหร่ เราฆ่าให้หมดก็พอ！” เฉินโม่พูดอย่างฮึกเหิม กล้าหาญชาญชัยอย่างไม่มีใครเทียบได้

เฉินกั๋วเหลียงหัวเราะพูดอย่างดีใจ “ดี ลูกหลานของตระกูลเฉินของฉัน ก็ต้องกล้าหาญชาญชัยแบบนี้ ไปกลัวพวกมันทำไม มากสุดก็แค่ตาย！”

เฉินโม่สามคนก็นั่งในห้องโถงของสำนักซานเหอ รอให้หยูจุนโม่พาคนมาช่วย

ห้องโถงของสำนักซานเหอ ตระกูลหยูยังไม่ทันได้ตกแต่งมันใหม่ ยังคงเหมือนเมื่อก่อน

มองห้องโถงที่คุ้นเคย เฉินเยว่รู้สึกเศร้าใจ

เฉินกั๋วเหลียงกำลังฝึกหมัดไร้ขอบเขตที่เฉินโม่ถ่ายทอดอยู่ด้านข้าง เมื่อพบสิ่งที่ไม่เข้าใจ ก็จะถามเฉินโม่ เฉินโม่ก็สอนอย่างเต็มใจ

จะว่าไปเฉินกั๋วเหลียงเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านการฝึกวิชาบู๊ ความสามารถอยู่ในระดับอัจฉริยะ มีบางอย่าง เฉินโม่แค่ชี้แนะ เขาก็เข้าใจแล้ว แม้แต่เฉินโม่เองยังรู้สึกประหลาดใจ

หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เกรงว่าคงใช้เวลาไม่นาน เฉินกั๋วเหลียงก็จะตามเฉินซงจื่อกับเอียนชิงเฉิงทันแล้ว และจะกลายเป็นแดนเทพ

ทันใดนั้นเฉินโม่ก็มีความคิดหนึ่งเกิดขึ้น กองกำลังของเขาได้รวบรวมเป็นสำนักโม่แล้ว แต่ว่าในสำนักโม่นักบู๊กลับน้อยมาก ขอเพียงมีศัตรูมากล้ำกราย ไม่มีคนที่สามารถจะต้านได้เลยแม้แต่คนเดียว เฉินโม่มีความจำเป็นต้องเพิ่มพละกำลังของสำนักโม่