บทที่ 1469

ห้องรับรองตระกูลเอียน ตอนที่เอียนชิงเฉิงก้าวผ่านประตูไป ก็เห็นชายชราที่อายุสูงคนหนึ่ง กำลังนั่งวางท่าอยู่ข้างปู่ของเธอแม้แต่พ่อของเธอยังนั่งถัดลงมา

ชายชราคนนั้นหน้าตาน่าเกรงขาม ผมสีขาวโพลน แต่ใบหนากลับแดงก่ำ เห็นแล้วให้ความรู้สึกเหมือนคนที่มีราศีที่ไม่ธรรมดา

แต่สิ่งที่ทำให้เอียนชิงเฉิงตกใจที่สุดคือ หน้าตาของชายชราคนนี้ กลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยกับเอียนชิงเฉิงมาก

เอียนชิงเฉิงกำลังจ้องมองชายชราคนนั้น ชายชราก็จ้องมองมาที่เอียนชิงเฉิงเหมือนกัน

ชายชรามองดูเอียนชิงเฉิงแล้วพยักหน้า พร้อมทำห้าพอใจ “ใช้ได้ เยี่ยมมาก เฉินไต้ซือนั่นสมคำร่ำลือจริงๆ ในเวลาสั้นๆ ก็สามารถสร้างผู้แข็งแกร่งแดนเทพให้ตระกูลหานของเราได้คนหนึ่งแล้ว!”

ตระกูลหาน!

ทันใดนั้นเอียนชิงเฉิงก็เหมือนจะนึกอะไรได้ ถึงว่าทำไมหน้าตาของชายชราคนนี้ถึงทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยมาก เพราะชายชราคนนี้หน้าตาเหมือนแม่ที่เสียไปของเธอมาก

แถมแม่ของเธอยังแซ่หานด้วย หรือชายชราคนนี้จะเป็นคุณตาของเธอ?

เอียนอานฉงมองดูเอียนชิงเฉิง แล้วพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ชิงเฉิง มัวยืนอึ้งอยู่ทำไม ยังไม่รีบมาทักทายคุณตาอีก!”

เอียนชิงเฉิงรู้สึกตกใจ เป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วย นี่เป็นคุณตาของเธอจริงๆ

แม่ของเอียนชิงเฉิงเสียไปค่อนข้างเร็ว ไม่เคยพูดถึงแม่ของเอียนชิงเฉิงให้เธอฟังมาก่อน ตั้งแต่ที่เอียนชิงเฉิงจำความได้ ก็ไม่เคยพาเอียนชิงเฉิงกลับบ้านแม่มาก่อน

เอียนชิงเฉิงนึกว่าคนของบ้านแม่คงไม่มาอีกแล้ว ที่แท้มันไม่ได้เป็นแบบนั้น ดูเหมือนว่ามันยังมีอะไรซับซ่อนอยู่ในนั้นแน่

ในเมื่อปู่พูดออกมาแล้ว ต่อให้เอียนชิงเฉิงไม่เชื่อ ก็ยังต้องทำความเคารพไปตามมารยาทอยู่ดี เธอจึงเรียกไปว่า “คุณตา!”

ชายชราคนนั้นพยักหน้า แล้วพูดมาว่า “ฉันรู้ว่าในใจขอแกมีความถามมากมาย ตอนนี้ฉันจะบอกแกเอง”