บทที่ 1478

ทุกคนหยุดเดินทันที พร้อมมองไปด้านหน้าด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง

ในจุดที่ฝุ่นหายไปแล้ว มีเงาเงาหนึ่งยืนอยู่กับที่อย่างเงียบๆ ซึ่งเขาก็คือเฉินโม่ แม้แต่เสื้อผ้ายังไม่มีรอยขีดข่วน

“เขา เขายังไม่ตาย!” ผู้นำตระกูลกงซุนอุทานออกมาด้วยความตกใจ

ใบหน้าของตู๋กูอู๋ซวงก็ได้แสดงความตกตะลึงออกมาเหมือนกัน อานุภาพจากการทำลายตัวเองของค่ายกลห้าธาตุนั้น ต่อให้เป็นพวกเขาก็ไม่มั่นใจว่าจะรับไหว แต่เฉินไต้ซือกลับดูไม่เป็นอะไรเลย!

“นี่เขาอยู่แดนอะไรกันแน่?” ผู้นำตระกูลฉางถามด้วยสีหน้าที่ตะลึง

ตู๋กูอู๋ซวงพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “ทุกคนไม่ต้องกังวล ผมว่าต่อให้เขาจะต้านอานุภาพจากการทำลายตัวเองของค่ายกลห้าธาตุได้ แต่ก็น่าจะเจ็บหนักเต็มทน ตอนนี้ถ้าเราโจมตีใส่เขาสักครั้ง ต้องสามารถฆ่าเขาได้แน่!”

ผู้นำตระกูลอีกสามคนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วพยักหน้า ผู้นำตระกูลกงซุนพูดขึ้นมาว่า “น้องตู๋กูพูดมีเหตุผล การระเบิดระดับนั้นที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ ถ้าเป็นพวกเรา คงถูกระเบิดจนตายไปแล้ว ต่อให้เฉินไต้ซือจะแข็งแกร่งกว่าเราสักเท่าไหร่ ก็ไม่มีทางที่จะไม่เป็นอะไรเลย!”

ตู๋กูอู๋ซวงพูด “พี่กงซุนวิเคราะห์ได้ดีมาก ตอนนี้พวกเราอยู่ด้วยกัน ต้องฆ่าเฉินไต้ซือได้แน่!”

สายตาของทุกคนที่มองไปยังเฉินโม่ มีแววตาของการตัดสินใจปรากฏขึ้น

สุดท้าย ผู้นำตระกูลฉางก็ได้ตะโกนออกมาว่า “ความมั่งคั่งแลกมาจากความอันตราย ขอแค่เราฆ่าเฉินไต้ซือได้ ต่อไปฐานะของเราก็จะไล่ตามหกสำนักใหญ่ได้แล้ว!”

“สู้ตาย!”

“ตกลง!”

ตู๋กูอู๋ซวงนำทีม คนของสี่ตระกูลใหญ่เดินหน้าพร้อมกัน ล้อมเฉินโม่เอาไว้

เฉินโม่มองดูคนของสี่ตระกูลใหญ่ สีหน้าเรียบเฉย สุดท้าย สายตาของเฉินโม่ก็หันไปที่ตู๋กูอู๋ซวง แล้วถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “ปู่ของผมอยู่ไหน?”

ตู๋กูอู๋ซวงพูดพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ชอบใจว่า “อยากเจอปู่ของแก ก็ผ่านด่านพวกเราไปก่อน!”

เฉินโม่ตวาด “อยากตายใช่มั้ย!”

ร่างกายของเฉินโม่สั่นไหว แล้วไปปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางคนของสี่ตระกูลใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง กระบี่สับสวรรค์มาพร้อมลำแสงสีทองหนึ่งเส้น หมุนอยู่รอบตัวเฉินโม่