บทที่ 1501

โทรศัพท์เชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว เสียงของฉินรั่วเฉินก็ดังขึ้น “เข่อเอ๋อร์ มีธุระอะไรหรือเปล่า?”

เฉินเข่อเอ๋อร์กล่าวเบา ๆ “ฉินรั่วเฉิน นายยังจำเรื่องที่หลินฮ่าวหรานวางยาฉันในงานเลี้ยงวันเกิดของนายได้ไหม?”

น้ำเสียงของฉินรั่วเฉินเปลี่ยนเป็นตกใจเล็กน้อย “วางยา วางยาอะไร ทำไมผมไม่รู้เรื่องนี้เลย!”

ตุ๊บ!

โทรศัพท์มือถือของเฉินเข่อเอ๋อร์ตกลงบนพื้น เฉินเข่อเอ๋อร์มองเฉินกั๋วต้งด้วยสีหน้าตกตะลึง และน้ำตาคลอเบ้า

วินาทีนี้ เฉินเข่อเอ๋อร์เข้าใจแล้ว มิน่าเพื่อนสนิทของเธอสองคน คนหนึ่งไม่กล้ารับสาย ส่วนอีกคนบอกว่ามีธุระด่วน

ดูเหมือนว่าพวกเธอสองคนจะไม่อยากทำร้ายเธอมากเกินไป ดังนั้นเมื่ออยู่ภายใต้การบีบบังคับของตระกูลหลิน พวกเธอจึงเลือกที่จะหลบเลี่ยง

แต่ฉินรั่วเฉินเลือกที่จะทรยศโดยตรง

เฉินเข่อเอ๋อร์รู้สึกว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยเจตนาร้าย ทำไมมนุษย์ถึงได้ไร้ยางอายเช่นนี้!

เฉินกั๋วต้งชกโต๊ะด้วยความโกรธ ใบหน้าซีดขาว

เฉินกั๋วจงถอนหายใจ และไม่มีอะไรจะพูด

เฉาจื่อหมิงหัวเราะเสียงดัง แล้วกล่าวว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า ผมบอกแล้วว่าต้องมีหนึ่งคนหรือสองคนที่กล้าพูดความจริง ตระกูลเฉินของคุณไม่สามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมปิดบังอำพรางทุกคนได้หรอก ตอนนี้ความจริงเปิดเผยแล้ว!”

หลินเจิ้นหนานหันหลังทันที ประสานมือทั้งสองข้างเป็นการคำนับเหล่าผู้ทรงอิทธิพลชื่อดังที่เขาเชิญมาเป็นสักขีพยาน และกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น “ทุกท่าน ล้วนได้ยินแล้ว ตระกูลเฉินแสดงพฤติกรรมแบบนี้ แล้วยังทำร้ายลูกชายของผม ตอนนี้ก็แว้งกัดพวกเราอีก แล้วยังคิดจะทำลายชื่อเสียงตระกูลหลินอีกด้วย ถ้าผมไม่แก้แค้น แล้วต่อไปตระกูลหลินจะมีหน้าพบผู้คนได้อย่างไร?!”

ผู้ทรงอิทธิพลชื่อดังเหล่านั้นต่างพยักหน้า เป็นเชิงแสดงการสนับสนุนหลินเจิ้นหนาน และตระกูลเฉินควรให้คำอธิบาย

หลินเจิ้นหนานจ้องมองเฉินกั๋วจง แล้วกล่าวว่า “เฉินกั๋วจง ตระกูลเฉินคิดจะอธิบายกับผมอย่างไร?”

สีหน้าของเฉินกั๋วจงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ขณะนี้ เขาไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงรอให้เฉินโม่และเฉินกั๋วเหลียงกลับมาเท่านั้น