บทที่ 1508

มีเพียงคนไม่กี่คนที่รู้ตัวตนของเฉินโม่ พวกเขายังคงนั่งนิ่งอยู่

สมาชิกของตระกูลเฉินรู้สึกโกรธมาก เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของเฉินกั๋วเหลียง ทำให้ตระกูลหลินและคนอื่น ๆ หวาดกลัวจนล่าถอย แต่พวกเขากลับไม่รู้สึกยินดีกับชัยชนะ แต่พวกเขากลับดูเหมือนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

เฉินกั๋วเหลียงไม่รู้จะทำอย่างไรเช่นกัน ทำได้เพียงรอจนกว่าจะรวบรวมหลักฐาน เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลเฉินในภายหลัง

สีหน้าของหลินเจิ้นหนานเต็มไปด้วยความโกรธ แต่เขาแอบลำพองใจ แม้ว่าเฉินกั๋วเหลียงจะเป็นนักบู๊ แต่แล้วไงล่ะ? ตระกูลเฉินก็ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

ขณะที่หลินเจิ้นหนานและคนอื่น ๆ กำลังจะก้าวออกไปจากประตูใหญ่ของตระกูลเฉิน เสียงที่ราบเรียบดังขึ้น สงบแต่ชัดเจนมาก

“หยุดก่อน!”

“คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป พวกคุณคิดว่าตระกูลเฉินเป็นสถานที่แบบไหน?”

หลินเจิ้นหนานและคนอื่นๆ หยุดฝีเท้า ทุกคนหันไปมองตามทิศทางของเสียง เห็นเฉินโม่เดินออกมาอย่างช้า ๆ มองทุกคนด้วยสีหน้าสงบ

เฉาจื่อหมิงหัวเราะเสียงดังทันที “ทำไม? ตระกูลเฉินคิดจะฆ่าคนปิดปากเหรอ?”

เฉินกั๋วเหลียงขมวดคิ้ว รู้สึกกังวลเล็กน้อย เขารู้ว่าด้วยนิสัยของเฉินโม่แล้ว เขากล้าฆ่าพวกเขาจริง ๆ

“เสี่ยวโม่......” เฉินกั๋วเหลียงไม่ต้องการให้เฉินโม่ฆ่าคนที่นี่ นอกจากนี้ ความผิดของคนเหล่านี้ยังไม่ถึงกับต้องตาย

อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันที่เฉินกั๋วเหลียงจะเกลี้ยกล่อมเฉินโม่ เขาก็ถูกเฉินโม่ขัดจังหวะ “คุณปู่วางใจเถอะ ผมไม่ฆ่าพวกเขาหรอก แต่พวกเขามากำเริบสืบสานที่ตระกูลเฉิน แล้วก็คิดจะจากไป แบบนี้มันเอาเปรียบมากเกินไปแล้ว”

เฉาจื่อหมิงกล่าวด้วยความเย็นชา “เจ้าหนู แล้วคุณต้องการอะไร?”

เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ขอโทษคุณปู่! หรือไม่ก็ให้ผมช่วยทำให้พวกคุณหลาบจำ!”

เฉาจื่อหมิงกล่าวด้วยความโกรธ “ตระกูลเฉินอาศัยอำนาจอาจรังแกผู้อื่น แล้วยังต้องการให้พวกเราขอโทษอีกด้วย ฝันไปเถอะ!”

สีหน้าของเฉินโม่ราบเรียบ ไม่แสดงอารมณ์แม้แต่น้อย “คุณบอกว่าพวกเราอาศัยอำนาจรังแกคนอื่น เอาล่ะ แล้วผมจะทำให้คุณได้เห็นว่า การอาศัยอำนาจรังแกคนอื่นที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร!”

หลังจากกล่าวจบ เฉินโม่เดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และวินาทีต่อมา เขาก็ยืนอยู่ตรงหน้าเฉาจื่อหมิง แล้วตบหน้าเขา