บทที่ 1594

อ่างงู!

สมัยโบราณปีศาจหญิงต๋าจี่คิดค้นวิธีการประหารชีวิตที่น่ากลัวออกมาประเภทหนึ่ง น่าขยะแขยงมาก

ข้างล่างสุดของอ่างงู เฉินโม่คิดไม่ถึงว่าจะเห็นศพของถานชิวเซิง!

ทันใดนั้น ความเจ็บปวดที่อยู่ในใจก็ปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟระเบิด เฉินโม่กระโดดเข้าไปในอ่างงูอย่างรวดเร็ว เหมือนดั่งบุตรมารจุติลงมาบนโลก ชกหมัดอย่างรุนแรง พลังที่น่าสะพรึงกลัวเดือดดาลอยู่ในอ่างงู ทำให้งูพิษทั้งหมดกลายเป็นฝุ่นผง

ถานชิวเซิงในตอนนี้มีใบหน้าที่ไม่อาจจำได้แล้ว ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยที่งูพิษกัด

ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ยังปกติดีอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว!

แม้ว่าจะเป็นชายฉกรรจ์ดั่งเช่นเฉินโม่ ก็ไม่อาจอดกลั้นความเศร้าใจไว้ได้ น้ำตาไหลเป็นทางทั้งสองข้าง

“ตอนนี้แหละ ลุย!” ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาจากนอกอ่างงู

ตาข่ายขนาดใหญ่คลุมไปที่หัวของเฉินโม่ คือตาข่ายผนึกเซียนของสำนักคงต้อง!

เป็นสำนักคงต้องจริง ๆ !

นัยน์ตาของเฉินโม่เต็มไปด้วยเปลวไฟ กระโดดลอยตัวขึ้นไปรับตาข่ายผนึกเซียนด้วยตนเอง มือทั้งสองจับตาข่ายขนาดใหญ่โดยเร็ว ออกแรงดึงครั้งเดียว ตาข่ายผนึกเซียนที่ทรงพลังของโลกแห่งการตรัสรู้ก็ถูกฉีกขาดออกเป็นผงเหมือนกับกระดาษ

เขากระโดดเหนืออ่างงูไป ยืนอยู่กลางอากาศ มองดูสองสามคนที่อยู่ข้างล่างเหมือนดั่งเจ้าปีศาจ พูดด้วยความโกรธเคืองว่า : “พวกคุณต่างก็สมควรตายทั้งสิ้น!”

“ได้โปรดรอเดี๋ยว!”

ในขณะที่เฉินโม่กำลังจะลงมือ ข้างล่างมีผู้อาวุโสคนหนึ่งถามขึ้นมาทันควันว่า : “ขอบังอาจถามใช่เฉินโม่เฉินไต้ซือ ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของรายชื่อเทพหรือไม่?”

“ท่านอาจารย์ เขาก็คือเฉินโม่ การขนานนามกระจอกอะไรของเขานั่น เก่งกว่าท่านและท่านอาอีกสองท่านได้หรือ? วันนี้ฆ่าเขาได้ ท่านอาจารย์ท่านก็จะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักเลยนะ!”

“ใช่เฉินไต้ซือจริง ๆ ด้วย!” ผู้อาวุโสตกใจจนหน้าถอดสี หันไปมองศิษย์น้องที่ตนรักที่สุดด้วยความโกรธเคือง ตะคอกว่า : “แกนี่มันไอ้ชั่ว บังอาจทำให้เฉินไต้ซือขุ่นเคือง! วางแผนให้สำนักคงต้องเป็นปรปักษ์กับเฉินไต้ซือ! ไม่อาจยกโทษให้จริง ๆ! ”