บทที่ 1599

“ผู้นำ!พูดจาระมัดระวัง!” มีคนดึงผู้นำตระกูลหยางเอาไว้พร้อมพูดปลอบใจว่า : “เฉินโม่คือยศทหารจอมพลเอก พวกเราตอบโต้เขาถือเป็นการกระทำผิด ยิ่งไปกว่านั้นเขาเป็นอันดับหนึ่งของรายชื่อเทพอีกด้วย เกรงว่ายากมากที่จะเอาชนะเขาได้”

“พูดจาเหลวไหล!” ผู้นำตระกูลหยางตะคอกว่า : “เฉินโม่ฆ่าลูกชายของผม และเอาลูกชายของผมมาทำเป็นพายเนื้อ! การกระทำที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ช่างบังอาจยิ่งนัก! ตระกูลหยางของผมเป็นปรปักษ์กับแกเฉินโม่! สงครามในวันนี้ ไม่เกี่ยวกับประเทศบ้านเมือง มีเพียงผมที่เป็นท่านพ่อ ล้างแค้นให้ลูกชายของผม! ทุกคนที่เกรงกลัวเฉินโม่ ออกไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ ส่วนคนที่กตัญญูรู้คุณต่อตระกูลหยาง ก็มาจับเฉินโม่ด้วยกันกับผม ไม่สนว่าจะเป็นหรือตาย!”

เส้นเลือดใหญ่บนใบหน้าของผู้นำตระกูลหยางเผยออกมา เลือดในตัวเดือดดาล คำพูดที่พูดออกมาทรงพลังมาก หลายๆคนต่างก็พูดตามว่า : “ฆ่าเฉินโม่ ไม่สนว่าจะเป็นหรือตาย!”

แต่สุดท้ายแล้วก็มีบางคนที่เกรงกลัวชื่อเสียงของเฉินโม่ ถึงขั้นที่บางคนละอายใจต่อหยางหมิงหยู่ ยืนอยู่ข้างๆไม่พูดเลยสักประโยคหนึ่ง

“ทำไมพวกคุณไม่พูด!” คนเหล่านั้นที่ยอมสละชีพเพื่อตระกูลหยาง ชี้ไปและตะคอกใส่กลุ่มคนที่ไม่ยอมเป็นปรปักษ์กับเฉินโม่

“ฆ่าพวกเขาเสีย! เพื่อไม่ให้พวกเขาไปเป็นทาสรับใช้ของเฉินโม่!”

“ใช่! ฆ่าพวกเขา”

คนเหล่านี้ตกใจไม่น้อย ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ลำบากใจมาก

“ทำไม? หรือว่าผู้นำตระกูลหยางเป็นคนที่เชื่อถือในคำพูดไม่ได้? คำพูดที่ฮึกเหิมเมื่อกี้นี้เป็นแค่ลมปากงั้นหรือ?” เฉินโม่พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“หึ!” ผู้นำตระกูลหยางพูดด้วยเสียงเย็นชาเช่นกัน : “ปล่อยพวกเขาไป! แต่ว่าหากต่อไปคิดอยากจะกลับมาตระกูลหยางอีกละก็ เป็นไปไม่ได้แน่นอน!”

“ผู้นำ ขออภัยด้วย ที่บ้านของผมมีทั้งคนแก่และเด็ก ความสามารถของผมก็มีเพียงน้อยนิด ไม่อาจ......จริง ๆ”

คนหลุ่มหนึ่งพากันสารภาพผิดต่อตระกูลหยาง จากนั้นก็ไปจากตระกูลหยาง