บทที่ 1615

แม้จะเป็นนายพลหงเวยของเผ่ามังกร แม้จะต่อสู้มาหลายปีและมีประสบในสงครามนับไม่ถ้วนทั้งเล็กและใหญ่ แต่ก็ยังเป็นชายอายุร้อยปีที่เจอกับความเจ็บปวดจากการสูญเสียหลานชาย แถมยังถูกลูกชายของเขาทรยศ บวกกับอาการบาดเจ็บสาหัสและถูกโจมตีซ้ำหลายครั้ง ท้ายที่สุดอดีตจอมพลเฒ่าก็ทนต่อไปไม่ได้และกระอักเลือดสดๆออกมาจากปาก

ไม่นึกเลยว่าไอ้ลูกเนรคุณนั่นจะทรยศพ่อของตัวเองและทำให้เผ่ามังกรตกอยู่ในอันตรายเพื่ออำนาจ เนรคุณ เนรคุณจริงๆ!

หงเวยมองหยางซวี่กับหลี่เฟยหงที่อยู่ตรงหน้า จู่ๆก็คำรามออกมาเสียงดัง: “ถึงวันนี้หงเวยอย่างฉันจะตาย ฉันก็ต้องลากโจรป่าอย่างพวกแกสองคนลงนรกไปด้วยให้ได้!”

หงเวยพุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง เขาต่อออกไปกลางอากาศจนเกิดเสียงดัง หยางซวี่ถูกความโกรธของหงเวยทำให้ตกใจจนขวัญหนีและยกแขนขึ้นมาไขว้เพื่อป้องกันตามสัญชาตญาณ

ตึง!

ร่างของหยางซวี่กระเดินไปข้างหลังสิบกว่าเมตร ที่แขนของเขามีเสียงกระดูกแตกดังขึ้นสองครั้ง ไม่นึกเลยว่าจะถูกหงเวยหักแขนทีเดียวสองแขนภายในหมัดเดียว!

“หลี่เฟยหง!” หงเวยตะโกนออกมาอีกครั้ง พาตัวเองกระโดดขึ้นสูง ใช้เท้าใหญ่เพียงข้างเดียวเหยียบลงมาอย่างรุนแรงจากบนฟ้า

ไหล่ของหลี่เฟยหงถูกหงเวยเหยียบ แรงที่ไม่อาจต้านทานได้ส่งตรงมาจากไหล่ของเขาจนทำให้เข่าทั้งสองข้างของเขาทรุดลงคุกเข่ากับพื้นและมีเสียงกระดูกแตกดังขึ้นอีกสองครั้ง

“อ๊าก!” หยางซวี่กับหลี่เฟยหงตะโกนอย่างน่าสมเพชแทบจะในเวลาเดียวกัน คนหนึ่งถูกหักแขนทั้งสองข้างด้วยหมัดเดียว อีกคนถูกเหยียบขาจนแตกเป็นผุยผงทั้งสองข้างด้วยการเหยียบครั้งเดียว

จนถึงตอนนี้มือของหยางซวี่กับหลี่เฟยหลงถึงได้ตอบสนอง

พวกเขาพุ่งเข้าไปหาหงเวย เสียงปืนดัง “ปังๆๆ” ดังขึ้น ดาบก็แทงเข้าไปในเนื้อดัง “สวบๆ”

หงเวยมองขึ้นไปบนฟ้าและคำรามออกมา: “พวกโจรต้องตาย แต่เผ่ามังกรจะอยู่ตลอดไป!”

พูดจบ อดีตจอมพลหงเวยแห่งเผ่ามังกรก็โกรธจัดจนถึงแก่ความตาย!

……