บทที่ 18 ความจริง(2)

หินเพียงก้อนเดียวทำให้น้ำกระเพื่อมเป็นคลื่นได้ อันที่จริงคำพูดของหวางเสี่ยวอวิ๋น ได้พูดสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในตระกูลหลี่อยากพูด แต่ไม่กล้าพูดออกมา

หลี่ซู่เฟินตัวโงนเงน เกือบจะล้ม ดีที่เฉินโม่หูตาว่องไว ประคองเธอไว้ได้ทัน

"แม่เป็นอะไรไหม" เฉินโม่สีหน้าเคร่งขรึม ถามด้วยเสียงอ่อนโยน

"แม่ไม่เป็นไร" หลี่ซู่เฟินพูดเบาๆ มือหนึ่งกุมหัวใจเอาไว้ มองหวางเสี่ยวอวิ๋น ด้วยสีหน้าซีดเผือก

"เรื่องอื่นฉันไม่อยากพูดมาก ฉันถามแค่ประโยคเดียว ถ้าวันนี้คนที่นอนอยู่ตรงนั้น เป็นเสี่ยวโม่จะทำยังไง"

พูดจบ หลี่ซู่เฟินหันไปมองหลี่ตงหยาง แล้วถามว่า "พ่อยังจะใจร้าย ใช้กฎตระกูลไหม"

เงียบ!

ในลานบ้านเต็มไปด้วยความเงียบ!

ทุกคนกลั้นหายใจ มองใบหน้าซีดและแน่วแน่ของหลี่ซู่เฟิน เงียบไม่พูดอะไร

สุดท้าย สายตาของคนในตระกูลหลี่ มองไปยังผู้นำตระกูลหลี่ตงหยาง รอคำตอบสุดท้ายจากเขา

ขนาดลุงใหญ่ ลุงรอง ลุงสาม น้า ลุงเขย และพวกป้าสะใภ้ของเฉินโม่ ก็จ้องหลี่ตงหยาง รอคอยคำตอบจากเขาเหมือนกัน

เฉินโม่หรี่ตาลง จ้องหลี่ตงหยางเขม็ง แอบเชียร์แม่อยู่ในใจ ประโยคนี้โจมตีกลับได้อย่างงดงาม ทีนี้ก็รอคำตอบของหลี่ตงหยาง!

หลี่ตงหยางไม่เคยลังเล ตอบทันทีว่า "ไม่มีทาง!"

หลี่ซู่เฟินใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้า แต่กลับถามอย่างไม่ยอมแพ้ "ทำไม"

หลี่ตงหยางแววตาเย็นชา "เพราะเขาไม่ใช่คนตระกูลหลี่ แค่ความเป็นตายของคนนอกเพียงคนเดียว จะคู่ควรสั่นคลอนกฎตระกูลหลี่ได้ยังไง! คำตอบนี้ ชัดเจนพอหรือยัง" สุดท้าย หลี่ตงหยางย้อนถามออกมา

หวางเสี่ยวอวิ๋นได้ยิน ความดีใจฉายขึ้นมาบนใบหน้า จ้องเฉินโม่อย่างร้ายกาจ ทนไม่ไหว แทบอยากจะให้เฉินโม่ตายเร็วๆ

คนอื่นมองเฉินโม่ ก็แสดงสีหน้าสะใจออกมา คำพูดของผู้นำตระกูลเท่ากับการปฏิเสธความสัมพันธ์ของเฉินโม่กับตระกูลหลี่ ต่อไปพวกเขาจะโจมตีเฉินโม่ ก็ไม่ต้องกลัวสีหน้าของผู้อาวุโสในตระกูลแล้ว

หลี่ซู่เฟินหดหู่ใจ เหม่อมองหลี่ตงหยาง พูดช้าๆ ว่า "ชัดเจนมาก และไร้เยื่อใยมากด้วย เหมือนกับที่พ่อทำตอนนั้น! ถ้าแม่ยังอยู่ ไม่รู้ว่าแม่จะรู้สึกยังไง"

จากนั้น สีหน้าของหลี่ซู่เฟินเปลี่ยนไป สลัดความเศร้าเมื่อครู่ทิ้งไป จ้องหลี่ตงหยางอย่างเย็นชา แล้วถามว่า "งั้นเรื่องวันนี้ ผู้นำตระกูลหลี่จะจัดการยังไง"

ทุกคนตกใจอีกครั้ง หลี่ซู่เฟินเรียกหลี่ตงหยางว่าผู้นำตระกูล ไม่ใช่พ่อ นี่แสดงว่าหลี่ซู่เฟินตัดสินใจ ตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกับหลี่ตงหยางแล้ว!

หลี่ตงหยางก็คิดไม่ถึงว่าหลี่ซู่เฟินจะเด็ดขาดเช่นนี้ โกรธจนหน้าดำหน้าแดง มองหลี่ซู่เฟินอย่างโมโห แล้วพูดว่า "ดี ดีมาก คิดไม่ถึงว่าผ่านไปหลายปี แกไม่เพียงแต่จะไม่แก้ไขความผิดพลาด แต่กลับรุนแรงกว่าเดิม!"

หลี่ซู่เฟินไม่ยอมถอยสักนิด "ผ่านไปหลายปีขนาดนี้ ผู้นำตระกูลหลี่ก็ใจร้าย ไร้เยื่อใยเหมือนตอนนั้น ไม่มีหัวใจ!"