บทที่ 183

เมื่อมองไปที่น้ำสีดำเหมือนหมึกนั่น ทุกคนก็นิ่งเงียบราวกับไร้ชีวิต หลงเหลือเพียงเสียงของความพยายามกลั้นหายใจเท่านั้น

"จะทำยังไงดี ? ยาวิเศษก็อยู่ตรงหน้าแล้ว แต่เพราะเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น ถ้าหากต้องการยาวิเศษล่ะก็ คงต้องจัดการสัตว์ประหลาดนั่นให้ได้ก่อน !" นักบู๊คนหนึ่งตะโกนบอกอย่างไม่มีทางเลือก

" แต่สัตว์ประหลาดนั่นซ่อนตัวอยู่ในน้ำ หากให้สู้กันในน้ำเราย่อมเสียเปรียบมัน ถ้าล่อมันขึ้นฝั่งมาไม่ได้ พวกเราก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน !" นักบู๊อีกคนบอก

ทุกคนนิ่งเงียบไปซักพัก ทำได้เพียงจับจ้องไปยังยาวิเศษที่อยู่เบื้องหน้า

เฉินโม่มองดูอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้เริ่มแผนการใด ๆ คนเหล่านี้ถูกความโลภครอบงำ ต่อให้ตายไปคงไม่มีใครเห็นใจ

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเคลื่อนไหวใด ๆ ในที่สุดอู๋ไต้ซือและพรรคพวกจึงก้าวออกมาข้างหน้า

"พวกขยะ !" อู๋ไต้ซือพูดอย่างเย็นชา เขาก้าวไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

กลุ่มนักบู๊เห็นถึงกับถลึงตามองด้วยความโกรธ

ชายชราผู้มีพลังแดนในสมบูรณ์ เงยหน้าถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "พวกท่านมีวิธีจัดการกับสัตว์ประหลาดนั่นหรือไง ?"

อู๋ไต้ซือหัวเราะฮา ๆ ดวงตาฉายแววแห่งความชั่วร้าย "แน่นอน แต่พวกนายทั้งหมดต้องฟังคำสั่งของฉัน !"

เหล่านักบู๊ครุ่นคิด ถ้าหากอู๋ไต้ซือมีวิธีจัดการกับสัตว์ประหลาดนั่นจริง ๆ ก็ควรลองฟังดู

ชายชราพูดขึ้น "ถ้าท่านมีวิธี ก็ควรพูดให้พวกเราทุกคนได้ฟัง หากแผนการดีจริง ๆ ล่ะก็ จะให้ฉันฟังคำสั่งของท่านด้วยก็ไม่เป็นไร"

อู๋ไต้ซือชำเลืองมองทุกคนด้วยสายตาเย็นชา สีหน้าดูถูกเหยียดหยาม "วิธีของข้านั้นง่ายมาก แค่ให้พวกนายทุกคนลงไปในน้ำ หลอกล่อสัตว์ประหลาดนั่นออกมา และหาทางจับมันไว้ ข้าก็มีวิธีจัดการกับมันได้แน่ !"

"ฮ่าฮ่า ฉันคิดว่าท่านจะมีวิธีการที่ฉลาดกว่านี้เสียอีก กลับกลายเป็นว่าท่านส่งให้พวกฉันไปตาย ส่วนท่านเพียงแค่นั่งเชยชมความสำเร็จอยู่ที่นี่ ถ้าท่านลงไปจับสัตว์ประหลาดให้ฉันได้ ฉันก็ฆ่ามันได้เช่นกัน !" ชายชราหัวเราะเยาะ

"ใช่ ถ้าท่านจับสัตว์ประหลาดนั่นได้ พวกฉันเองก็จัดการมันได้ !" นักบู๊คนหนึ่งตะโกน

"ฮึ พูดง่ายนะ ให้พวกฉันไปเสี่ยงอันตราย ท่านแค่นั่งรอชมความสำเร็จ คิดง่ายเกินไปแล้ว !" อีกคนหนึ่งตะโกนด้วยความรังเกียจ