บทที่ 185

ทุกคนรุมโจมตีและถอยกลับสลับกันไปมา

ชั่วพริบตา สัตว์ประหลาดก็ถูกล่อขึ้นมาบนฝั่ง

ทำให้เห็นสัตว์ประหลาดนั่นอย่างชัดเจน

ฟ่อ......

ทุกคนสูดหายใจเข้าอย่างเย็นยะเยือก

นี่คือสัตว์ประหลาดที่คล้ายกับจระเข้ เรียกว่าจระเข้เกล็ดทอง หางของมันยาวเจ็ดถึงแปดเมตร ทั้งลำตัวถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีทองซึ่งเปล่งประกายเมื่อแสงแดดส่อง แขนขาที่ใหญ่โตแต่ละข้างแข็งแรงเทียบเท่ากับเสาหิน ปากอ้าออกเผยให้เห็นซี่ฟันอันแหลมคม ภายในเต็มไปด้วยคราบเลือดและเศษเนื้อ

"อ๊า !"

บนฝั่ง มู่หรงยานเอ๋อร์มองเห็นจระเข้เกล็ดทองได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ

แม้แต่ซุนจิ้งไฉและเว่ยจื่อหยุน ลูกน้องของพวกเขาต่างก็พากันถอยออกมา พวกเขาไม่เคยเห็นสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาเช่นนี้มาก่อน

อย่างไรก็ตาม เหล่านักบู๊ก็ไม่ได้มีทีท่าหวาดกลัวนัก แม้ว่าสัตว์ประหลาดตรงหน้าจะดูดุร้าย แต่นักบู๊ที่ผ่านการท่องยุทธภพมาย่อมเคยพบเจออะไรมามากกว่านี้ ได้เห็นตัวเป็น ๆ ตอนนี้ยังรู้สึกดีมากกว่าก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ

อู๋ไต้ซือตะโกนอีกครั้ง "โจมตี !"

เหล่านักบู๊ไม่ลังเล การโจมตีแรกคือเคล็ดลับที่ทรงประสิทธิภาพที่สุด บนฝั่งพวกเขาไม่มีอะไรต้องกลัวจระเข้เกล็ดทองนี้

โฮก !

จระเข้เกล็ดทองเดือดดาล มันปล่อยเสียงคำรามดังกึกก้อง แล้วเหวี่ยงหางไปยังกลุ่มคน

ปัง ปัง ปัง!

นักบู๊หลายคนที่ตั้งรับการโจมตีเพราะหลบเลี่ยงไม่ทัน ถูกกระแทกกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร อย่างไรก็ตาม จระเข้เกล็ดทองเองก็ไม่สู้ดีนัก มันโดนการโจมตีจนร้องคำราม เกล็ดสีทองหลุดออกมาถึงสองที่

"โจมตี !"