บทที่ 194

เฉินโม่ตะโกนอย่างเสียงดัง และภายใต้สายตาที่งุนงงของทุกคน เขาก้าวไปทางที่บึง

"อะไรนะ? เขาจะลงไปในน้ำจริงๆ งั้นเหรอ?"

"อวดดีเกินไปแล้ว! แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ ความแข็งแกร่งของเขาที่อยู่ในน้ำก็จะลดลงอย่างมาก แล้วจะเป็นคู่ต่อสู้ของจระเข้เกล็ดทองได้อย่างไร?"

"เพื่อผลกำไรผู้คนสามารถสละชีวิตได้ สัตว์ยอมเสียชีวิตเพื่ออาหาร ดูเหมือนว่าเขายังไม่เต็มใจที่จะปล่อยยาวิเศษต้นนั้นไป น่าเสียดายคนที่มีพรสวรรค์รุ่นเยาว์เช่นนี้จริงๆ ถ้าเขาออกจากที่นี่ไป เขาก็จะมีรายชื่อปรมาจารย์อยู่ในโลกฝึกบู๊อย่างแน่นอน!"

มู่หรงยานเอ๋อร์ตะโกนอย่างกังวลว่า "เฉินโม่ นายต้องระวังนะ!"

เฉินโม่ไม่พูดอะไร และก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นมา

เฉินโม่ก้าวออกไป ไม่ได้ตกลงไปในน้ำ แต่กลับอยู่ในท่ามกลางอากาศด้วยความว่างเปล่า

ต่อมา เขาก็ก้าวออกไปอีกก้าว

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

สีหน้าของทุกคนงงงวย และแม้แต่มู่หรงยานเอ๋อร์ก็อ้าปากสวยงามของเธอ ด้วยความไม่เชื่อบนใบหน้า

บูม!

เฉินโม่ก้าวออกไปอีกครั้ง ราวกับว่ามีบันไดที่มองไม่เห็นในท่ามกลางอากาศอยู่ข้างหน้าเขา หนุนร่างกายของเขา ลอยอยู่ในท่ามกลางอากาศ

ตุ้งตุ้งตุ้ง.......

เฉินโม่เดินออกไปทั้งหมดเจ็ดก้าว และแต่ละก้าวที่เดินออกไป มันก็เหมือนกับค้อนขนาดใหญ่ที่ตีกลองด้วยกำลังทั้งหมด ทำให้ผู้คนตกตะลึง

"พวกคุณดูสิ เส้นผมของเขากลายเป็นขาวแล้ว!"

"ใบหน้าของเขาก็กำลังแก่ตัวลงแล้ว!"

"ดูเหมือนว่าเขากำลังจะใช้ทักษะลับที่น่าเหลือเชื่อชนิดหนึ่ง บางทีเขาอาจจะฆ่าจระเข้เกล็ดทองได้จริงๆ!"

ผู้คนที่ละเอียดอ่อนพบว่า ทุกย่างก้าวที่เฉินโม่เดินก้าวออกมา เส้นผมของเขาก็จะกลายเป็นสีขาวมากขึ้นเล็กน้อย และผิวหน้าของเขาก็แก่ตัวขึ้นเล็กน้อย

เมื่อเฉินโม่ก้าวไปได้เจ็ดก้าว เส้นผมของเขาก็จะกลายเป็นสีขาวทั้งหมด และใบหน้าของเขาก็แก่ตัวลง ราวกับว่าเขาได้ใช้ชีวิตของเขาทั้งหมดไปล่วงหน้าแล้ว