บทที่ 226

สีหน้าของจางเฟิงยู่เต็มไปด้วยความดีใจ ตอนวัยรุ่นเขาเจ้าชู้มากๆ ทำให้ตอนนี้ร่างกายของเขาอ่อนแอมากๆ ถึงแม้ตอนนี้เขาฝักใฝ่ในกามอยู่ แต่เขาเหมือนกับขันทีที่ไปซ่องโสเภณี เขาทำอะไรไม่ได้เลย

หลายปีมานี้จางเฟิงยู่ไปหาแพทย์มาไม่น้อย แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่เขาคาดหวังเอาไว้เลย เขายังเคยบำรุงด้วยยาจีน แต่มันก็ไม่ค่อยได้ผลเลย คิดไม่ถึงจริงๆว่าเฉินโม่ไม่เพียงมองออกว่าเขาเป็นโรคนี้อยู่ แต่ยังสามารถรักษาได้ด้วย

"เฉินไต้ซือ ฉันยอมเป็นวัวเป็นควายเพื่อตอบแทนพระคุณของคุณ!"จางเฟิงยู่อยากจะแสดงความจริงใจออกมา เพื่อให้เฉินโม่มองเห็นความจงรักภักดีของเขา

เซวียเชียนเหอเดินขึ้นมาหนึ่งก้าวด้วยสีหน้าที่เขินอาย:"เฉินไต้ซือ ฉันก็หาสมุนไพรได้สองชนิด"

เฉินโม่พยักหน้าและโยนยาเสริมจิตเม็ดหนึ่งให้เซวียเชียนเหอ

"กินมันแล้ว โรคหมอนรองกระดูกของคุณจะหายดีแน่นอน"

เซวียเชียนเหอดีใจมากๆ:"เซวียเชียนเหอขอบคุณเฉินไต้ซือมากๆ!"

เจ้าสัวคนอื่นๆอิจฉามากๆ เจี่ยจิ้งอานถูมือตัวเองและมองหน้าเฉินโม่ด้วยใบหน้าประจบประแจง เขาอยากจะอยู่ใกล้ๆเฉินโม่มากๆ:"เฉินไต้ซือ ฉันหาสมุนไพรได้หนึ่งอย่าง คุณจะ......"

เฉินโม่ส่ายหัวทันที:"ยาเสริมจิตเม็ดนั้นคือเม็ดสุดท้ายแล้ว ถ้าคุณอยากได้ต้องรอครั้งหน้าแล้ว ให้ฉันหาสมุนและกลั่นยามาออกมาก่อน"

"เป็นอย่างนั้นเหรอ!"สีหน้าของเจี่ยจิ้งอานแสดงความผิดหวังออกมา แต่เขาก็ไม่ได้ตัดใจทันที

"ไม่ทราบว่าเฉินไต้ซือกลั่นยาชนิดนี้ต้องใช้สมุนไพรอะไรบ้าง? พวกเราสามารถหาให้เฉินไต้ซือได้ พวกเราหวังว่าเฉินไต้ซือจะมอบโอสถทิพย์นี้ให้พวกเราคนละหนึ่งเม็ด!"

เจ้าสัวคนอื่นๆก็พยักหน้าทันที พวกเขามองหน้าเฉินโม่ด้วยความหวัง

เฉินโม่ไม่ได้พูดปฏิเสธอยู่แล้ว ถึงแม้ตอนนี้เขาไม่ต้องใช้ยาเสริมจิตอีก แต่ญาติพี่น้องและเพื่อนของเขายังต้องใช้โอสถประเภทนี้อยู่

"ถ้าพวกคุณสามารถหาสมุนไพรพวกนี้เจอ ฉันจะกลั่นโอสถให้พวกคุณอยู่แล้ว"

เจี่ยจิ้งอานและคนอื่นๆดีใจทันที:"ขอบคุณเฉินไต้ซือมากๆ รบกวนเฉินไต้ซือเขียนชื่อสมุนไพรออกมา พวกเราจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย"