บทที่ 238

"ประธานกรรมการหลี่คิดว่ามีคนวางแผนกลั่นแกล้งเหม่ยหวากรุ๊ป เธอก็เลยออกจากฮ่านหยางและไปหาเงินทุนที่ยู่หนาน ฉันก็หาวิธีแก้ไขเรื่องนี้เหมือนกัน พอดีช่วงนี้การประชุมสูงสุดฮ่านหยางกำลังจะเริ่มขึ้น มีลูกคนรวยบางส่วนจะมาเข้าร่วมงานงานประชุม ฉือรุ่ยปิงก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานนี้ ฉันอยากจะไปร่วมงานประชุมพร้อมกับฉือรุ่ยปิง เพื่อหาวิธีว่าสามารถหาเงินทุนได้ไหม เพื่อช่วยให้เหม่ยหวากรุ๊ปผ่านพ้นวิกฤตทางการเงินครั้งนี้ให้ได้"

เฉินโม่พูดเบาๆ:"นี่คือเหตุผลที่พี่ยอมอ่อนข้อให้ฉือรุ่ยปิงใช่ไหม ด้วยนิสัยของพี่ พี่ไม่มีทางสนใจไอ้เศษสวะอย่างเขาอยู่แล้ว!"

เวินฉิงถอนหายใจและพยักหน้าอย่างจำใจ:"ถึงแม้ฉือรุ่ยปิงจะเป็นคนนิสัยไม่ดี แต่ในสังคมลูกคนรวยนั้น เขามีเพื่อนที่นิสัยเหมือนๆกันหลายๆคน ถ้ามีเขาพาฉันเข้าไปในงานประชุม บางทีอาจจะหาคนมาลงทุนได้ และจัดการวิกฤตของเหม่ยหวากรุ๊ปได้"

งานประชุม อันที่จริงคืองานของวัยรุ่น เพราะคนที่เข้าร่วมการประชุมสูงสุดฮ่านหยางนั้นต่างเป็นคนมีชื่อเสียงมากๆ มีโอกาสน้อยมากๆที่วัยรุ่นจะได้ร่วมงานนี้ ดังนั้นจึงมีวัยรุ่นลอกเลียนแบบงานการประชุมสูงสุดฮ่านหยาง และจัดงานงานประชุมอย่างลับๆ เพื่อสร้างชื่อเสียงและทำความรู้จักคนอื่นๆ

ชาติที่แล้วก่อนที่เฉินโม่จะเข้าไปบริหารเหม่ยหวากรุ๊ป เป้าหมายของเฉินโม่คือได้เข้าร่วมงานประชุม เพราะในสังคมลูกคนรวยในฮ่านหยาง คนที่สามารถเข้าร่วมงานประชุมได้ ถือว่าเป็นวัยรุ่นที่มีฐานะดีมากๆ

ดังนั้น ทุกครั้งที่การประชุมสูงสุดฮ่านหยางจะถูกจัดขึ้น ลูกคนรวยพวกนั้นก็จะพยายามหาทุกวิถีทางเพื่อเข้างานประชุมให้ได้ เมื่อกลับไปเมืองของตัวเองแล้ว ก็จะสามารถเอาเรื่องนี้ออกไปคุยโวโอ้อวดได้

เฉินโม่ถามทันที:"งานประชุมจะจัดขึ้นเมื่อไหร่?"

"ตอนเย็นของวันนี้ แต่ถ้าไม่มีฉือรุ่ยปิงพาไปด้วย ฉันก็คงเข้าร่วมงานประชุมไม่ได้ ฉันเตรียมหาวิธีอื่นๆ ดูว่าตัวเองจะสามารถเข้าไปได้ไหม"เวินฉิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

"วางใจได้ อีกไม่นานฉือรุ่ยปิงจะติดต่อพี่อย่างแน่นอน และเขาจะกล่าวคำขอโทษพี่ด้วย ตอนที่เข้าร่วมงานประชุมนั้น ฉันจะไปพร้อมกับพี่ด้วย"ใบหน้าของเฉินโม่มีความมั่นใจมากๆ

เวินฉิงรู้สึกสงสัยมากๆ เมื่อสักครู่ฉือรุ่ยปิงอับอายขายขี้หน้ามากๆ เขาจะยอมติดต่อตัวเองเหรอ?

แต่เมื่อมองเห็นความมั่นใจของเฉินโม่ เวินฉิงก็ไม่อยากพูดความจริงออกมาเพื่อทำให้อีกฝ่ายเสียใจ

"โอเค ฉันจะไปหาวิธีอื่นๆก่อน ถ้าฉือรุ่ยปิงติดต่อฉันจริงๆ ฉันจะโทรศัพท์มาบอกนาย"

เวินฉิงพูดจบก็บอกลาเฉินโม่และจากไปทันที

เฉินโม่กลับมาที่ห้องพักของตัวเองและนั่งลงบนเก้าอี้ เอียนชิงเฉิงรีบยกน้ำชามาให้เฉินโม่ทันที