บทที่ 256

ทันทีที่หยกแขวนถูกทำลาย เฉินโม่ก็จะสามารถรับรู้ได้ทันที และสามารถรีบไปช่วยเหลือได้ทัน

"ฮาฮา ที่แท้ไอ้ขยะก็หลบอยู่นี่เอง ฉันคิดว่าแกจะทำให้ตระกูลจินขุ่นเคือง จะไม่กล้ามาซะแล้ว " เสียงหัวเราะร่าดังขึ้นมาจากด้านข้าง

คุณชายหลิวที่ถูกเฉินโม่ตบในสโมสรว่านหาว กับฉือรุ่ยปิงและกลุ่มลูกเศรษฐีอีกกลุ่มหนึ่ง ยิ้มอย่างชั่วร้ายเดินเข้ามาหาเฉินโม่

เมื่อเห็นอีกฝ่ายพูดจาหยาบคาย เฉินซงจื่อก็ลุกขึ้นยืน แต่ก็ถูกเฉินโม่ดึงเอาไว้จนลงไปนั่งอีกครั้ง ได้แต่จ้องมองไปยังคนเหล่านี้ด้วยสายตาเยือกเย็น

เฉินโม่เหลือบมองพวกเขาอย่างไม่แยแส ในใจคิดถึงสิ่งที่หลี่ซู่เฟินพูดไว้ ว่าอย่าก่อเรื่อง

ลูกเศรษฐีกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา สายตาถูกเอียนชิงเฉิงที่อยู่ข้างกายเฉินโม่ดึงดูดไว้ สาวที่สวยอันดับหนึ่งในยานจิง ไม่ใช่มีแต่ชื่อ

ขนาดเอียนชิงเฉิงไม่ได้แต่งหน้ามา แต่ความงดงามของนางก็สามารถสร้างความแตกแยกให้กับเมืองแต่ละเมืองได้เลย

"อ๋อ ไอ้ขยะนี่มันดึงดูดผู้หญิงได้เก่งจริง ๆ ไม่เจอกันวันเดียวก็เปลี่ยนของดีมาแล้วสองอย่าง เหมือนกับดอกไม้งามบนกองขี้วัวเลย น่าเสียดายจริง ๆ !" คุณชายหลิวมองไปยังเอียนชิงเฉิง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโลภ

เอียนชิงเฉิงสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แม้แต่มองยังไม่มองคนพวกนี้ ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจ

แต่ซังซังไม่มีทางยอมให้ผู้ชายเหล่านี้ล้อเลียนเอียนชิงเฉิง จึงสบถออกไปอย่างเย็นชาว่า "หลีกไป !"

"โอ้ แม่พริกขี้หนู นิสัยอย่างนี้ ฉันชอบ !" คุณชายหลิวหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย

ซังซังจ้องไปยังคุณชายหลิวอย่างเย็นชา ตะโกนออกไปว่า "ถ้านายยังกล้าพูดอะไรอยู่อีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน !"

คุณชายหลิวเหลือบมองไปยังชายวัยกลางคนด้านหลัง ขณะนั้นสีหน้าของเขาไร้ซึ่งความกลัว เขายิ้มอย่างเยือกเย็นและพูดว่า "ที่นี่ไม่ใช่สโมสรว่านหาว ไม่มีกฎ อยากลงมือก็เอาเลย !"

"คุณจาง แล้วแต่คุณแล้ว !" คุณชายหลิวหันไปมองชายวัยกลางคนคนนั้น